*

 

Kerang saus padang (pittige mosselen)

Karin Luiten − 17/01/09, 00:00

Devisari Tunas: „Ik ben Indonesische, maar woon nu zes jaar in Nederland, waar ik net mijn proefschrift heb afgerond. Toen ik in 1998 naar Europa kwam om te studeren, belandde ik aanvankelijk in België. En wat was ik blij verrast om overal moules frites aan te treffen. "

Als kind aten wij vroeger thuis in Jakarta heel vaak mosselen. Ik was er gek op. Ze waren zo populair dat je ze niet alleen in restaurants, maar ook overal bij straatstalletjes kon krijgen.

Maar tegen het eind van de jaren tachtig, toen de baai van Jakarta steeds verder geïndustrialiseerd raakte, nam de vervuiling dermate toe dat het niet gezond meer was om mosselen te eten. Dus gingen ze bij ons thuis van het menu en ik was ze eerlijk gezegd compleet vergeten.

Toen ik voor de eerste keer mosselen in een Belgisch restaurant bestelde, kreeg ik tot mijn verbijstering een enorme pan vol. In Jakarta zou je daar met de hele familie van eten. Ik had moeite om de pan leeg te krijgen, ook omdat ik ze wel een tikje saai vond, vergeleken met de pittige manier waarop wij ze altijd maakten.

Sindsdien ben ik zelf aan het experimenteren geslagen om de smaak terug te vinden van het gerecht dat ik als kind zo heerlijk vond. Dat was een hele ontdekkingstocht, want ik heb vroeger thuis nooit leren koken, maar het is gelukt. En nu bovendien zonder gezondheidsrisico. In België was het lastig om de goede ingrediënten te vinden, maar hier in Nederland zijn gelukkig overal toko’s.

Mijn man en ik blijven dan ook voorlopig ook nog wel even. Alleen die Hollandse lunch met broodjes kaas en melk, brrr, die went nooit.”

mailIcon print |