Goudzoekers en Topverkopers

opinie Waar de VPRO via ’Tegenlicht’ de grote, ver van ons afstaande economie dikwijls probeert te duiden, daar grijpt de omroep via ’Goudzoekers’ de kleine economie bij de staart. De geldstromen dus die dichtbij ons staan. Hoe zit het met ons pensioen, hoe staat het met de huizenmarkt, wat heeft de wegwerpeconomie voor gevolgen. Kortom, wat doen we met geld en wat doet geld met ons?

Deze week ging ’Goudzoekers’ over muziek downloaden. Dat doen 5 miljoen Nederlanders regelmatig en dat kost de industrie zo’n 175 miljoen euro op jaarbasis.

Er worden daardoor zo weinig cd’s verkocht, dat een artiest tegenwoordig al een Gouden Plaat krijgt uitgereikt bij 35.000 verkochte exemplaren. ,,En volgend jaar zouden dat er zomaar 30.000 kunnen zijn”, zei de deskundige.

De Stichting BREIN strijdt al jaren tegen het onbetaald binnenhalen van film - en muziekbestanden, maar klaagt over de wetgeving. ,,De logica daarin is ver te zoeken”, zei de man van BREIN.

De stichting lijkt een verloren strijd te voeren. Ondertussen groeit een generatie consumenten én muzikanten op die niet beter weet dan dat je muziek gratis van internet kunt rippen.

De ’oude’ industrie (cd-winkels en muzieklabels) is inderdaad de dupe, maar internet biedt bands en muziekliefhebbers meer kansen dan ooit tevoren. Het TNO rekende deze week voor dat filesharing zelfs een ’welvaartseffect’ van tenminste 100 miljoen euro per jaar heeft.

De Nederlandse band Voicst accepteerde schouderophalend dat de verkoop van albums geen stuiver oplevert. Zanger Tjeerd Bomhof:,,Het is meer een reden om te denken: hoe ga ik het dán doen?” Op de Rockacademie van Tilburg wordt aanstormende muzikanten geleerd hoe er toch geld is te verdienen als act. Onder meer met optredens en t-shirts verkopen en door een zo hoog mogelijk winstpercentage bij de platenmaatschappijen te bedingen. Wie veel speelt overleeft.

,,Dat bijbaantje bij een call-center hebben we niet meer nodig”, zeiden de jongens van Voicst. Call-centertje spelen deden ze wel bij ’Topverkopers’ (KRO, woensdag, Nederland 3). Iedere week moeten de kandidaten daarin een ander product kwijt zien te raken en wie dat het beste doet is volgens de KRO topverkoper. Samenwerken mag, een coach geeft adviezen.

De acht overgebleven deelnemers moesten deze keer baby-artikelen zien te slijten. ,,Speel in op de emoties van de zwangere vrouw”, instrueerde de manager van de zaak zijn tijdelijke team vooraf. Maar erg veel liefde voor het eervolle ambacht van verkoper zie je in het programma niet terug.

Ik kon me althans niet aan de indruk onttrekken dat het net zo slecht is gesteld met de verkopers in het programma van Jort Kelder, als met het gros van het personeelsbestand bij de verschillende winkelketens.

Eerder is het zo dat de ongemakkelijke verhoudingen bij dit beroep (jij wilt zoveel mogelijk geld verdienen, je klant zo min mogelijk uitgeven) in ’Topverkopers’ op onsympathieke wijze op de voorgrond treden.

Kelder: ,,Hans heeft zijn klant naar buiten gelokt om hem te bespelen. Hij praat fantasierijk over zijn gezinssituatie, maar, even onder ons: Hans hééft helemaal geen kinderen.”