Seks op de basisschool

Juf Tineke heeft met het geven van seksuele voorlichting aan groep acht geen moeite, al moet ze bij de vraag waarom mensen zo’n herrie maken bij het vrijen ook even nadenken. „Ik weet van jongere collega’s dat ze die voorlichting best lastig vinden.” Ze is zelf wat ouder, heeft oudere zoons en geeft les op een rooms-katholieke basisschool.

Ach, katholieken en seksuele voorlichting. Op mijn oude katholieke lagere school kreeg je nog voorlichting van de pastoor, in de zesde klas, een klinisch met Latijnse namen doortrokken referaat waarvan ik me vooral nog de collectieve gêne en mijn onderdrukte gegiechel herinner, maar verder niets dat had kunnen verhinderen dat ik jaren later bij mijn eerste intieme contact zo onhandig manoeuvreerde dat ik eindigde op de polikliniek bij een chirurg, gadegeslagen door een groepje co-assistenten dat op zijn beurt een giechel nauwelijks kon onderdrukken.

Voorlichting vond toen plaats in het kader van de zogeheten Jeugddriedaagse, meen ik, dagen van bezinning aan het eind van de lagere school, in mijn geval in combinatie met de opvoering van Het Laatste Avondmaal, waarbij ik mocht schitteren in de rol van Jezus en de zweetvoeten van klasgenoten moest wassen. Die mix van seksuele voorlichting en laatste avondmaal die verontrust me bij nader inzien, maar waarom weet ik niet.

Tegenwoordig gaat het anders toe.

Op de school van juf Tineke volgt men de campagne van de Week van de Lentekriebels, een initiatief van de Rutgers Nisso Groep in samenwerking met de Gemeentelijke Geneeskundige Diensten, die het geven van relationele en seksuele vorming op honderden basisscholen willen stimuleren. Die GGD’s hopen dat de sociale weerbaarheid van de kinderen erdoor versterkt wordt en dat niet alleen seksuele aandoeningen, de soa’s, maar ook seksuele excessen kunnen worden voorkomen. En voorlichting komt heel vaak niet van de ouders. Dat laatste vond ik eerlijk gezegd niet zo gek, want die seks van je ouders, nee, doe dan maar de pastoor, maar verbaasd was ik wel te horen dat die voorlichting evenmin tot het standaardpakket van de basisscholen behoort. Terwijl, zo las ik, bijvoorbeeld tien procent van de kinderen van vmbo-niveau al tussen hun tiende en dertiende seksueel contact heeft.

Juf Tineke is wel blij met de Lentekriebels, omdat het de voorlichting een inbedding geeft. „Vroeger moest het na de Citotoets een keer tussendoor, op een rustig moment.” Nu kan ze naar dat moment van voorlichting toewerken, later deze week, door vandaag al aandacht te besteden aan het verschil tussen vriendschap en verliefdheid. Want bij seks hoort liefde, vindt ze.

Maar juf Tineke is al wat ouder.

De kinderen hebben op het digitale schoolbord geschreven wat ze te binnen schiet bij ’vriendschap’ en ’verliefd’. Het een is ’gezellig’ en bij het ander gaat het hart sneller kloppen. Heel zoet, maar van binnen broeit er iets.

Wacht maar tot de chirurg er is.