President Tsjechië vloekt in Europese kerk

De Tsjechische president heeft het Europees Parlement in rep en roer gebracht met een aanval op de Brusselse besluitvorming. De socialisten vonden die kritiek zo bar dat ze verontwaardigd wegliepen.

President Václav Klaus van Tsjechië greep het tijdelijke EU-voorzitterschap van zijn land aan om in het hol van de leeuw zijn kritiek te spuien. Hij betoogde dat verdere integratie van Europa alle positieve resultaten van de EU in gevaar zal brengen. Die integratie wordt volgens hem „geleid door de ambities van beroepspolitici en de mensen om hen heen, en niet door de belangen van gewone burgers”. Volgens hem wordt er veel te veel in Brussel besloten dat beter kan worden overgelaten aan nationale parlementen en regeringen.

Zijn betoog werd vele keren onderbroken: gejuich en applaus van eurosceptische parlementsleden achterin de zaal, en boos gejoel uit de voorste linies, vooral van de socialisten.

Staatshoofden van landen die het EU-voorzitterschap bekleden houden in het Europees Parlement meestal gelikte toespraken waaraan niemand een buil kan vallen. Klaus brak met die traditie.

Hij verzet zich tegen grotere bevoegdheden van het Europees Parlement, omdat dat het ’democratisch tekort’ van de EU eerder zal versterken dan verkleinen.

„Dat maakt het probleem erger en leidt zelfs tot een grotere vervreemding tussen de burgers en de Europese instellingen”, zei hij. Dat was vloeken in de kerk en menig europarlementariër liep naar de uitgang.

De president vond dat niet zo erg. „Voor een spreker zijn totale stilte en gebrek aan belangstelling erger. Maar ik was wel een beetje verrast dat ze niet eens wilden luisteren.”

Het probleem is volgens Klaus dat er geen oppositie zit in het parlement. Alleen het streven naar diepere integratie wordt bevorderd. Juist in Tsjechië, met zijn communistisch verleden, zijn de mensen daar beducht voor. „Door deze ervaring hebben we de bittere les geleerd dat er geen vrijheid is zonder oppositie.”

Klaus wilde niet zeggen of hij uiteindelijk het Verdrag van Lissabon zal tekenen: „Een schaker kondigt zijn zetten niet aan.”