Psycholoog

amsterdam – - Het is begrijpelijk dat verdachten proberen om tbs te ontlopen, zeggen psychologen. Maar het is vaak niet in hun belang.

„De drempel om tbs te ondergaan, is hoog”, zegt Ko Hummelen, forensisch psychiater en bijzonder hoogleraar in Groningen. „Je geeft behandelaars een enorme greep op je leven. Zeker nu de tbs-periode langer is geworden. Maar tbs is bedoeld om recidive te voorkomen. Dat lijkt mij in het belang van verdachten. Als er een duidelijke stoornis is, moeten ze worden behandeld.”

Volgens collega-hoogleraar Corine de Ruiter uit Maastricht leggen rechters steeds vaker lange celstraffen én tbs op. „Dat is raar, want je bent ziek of niet. Daarom kan ik begrijpen dat verdachten geen onderzoek naar stoornissen willen.” Een garantie op vrijwaring van tbs is dat niet: er zijn genoeg mensen van wie al genoeg feiten bekend zijn om toch tot tbs te beslissen.

De Ruiter hekelt de zorg in de tbs-kliniek. Ze wijst op het parlementair onderzoek van vier jaar geleden. „Daaruit bleek dat de zorg in tbs-klinieken onder de maat is. . Sinds die tijd is er niets verbeterd. Als we mensen dwingen om zich te laten behandelen, moeten we ook zorgen voor een goede aanpak.”

Psychiater Hummelen beoordeelt de klinieken positiever. „Ik denk dat tbs nu lang en daardoor onaantrekkelijk is: de eerste zes jaar zien alleen beoordelaars in de kliniek de cliënten. Die zijn gericht op veiligheid en zitten door de besloten structuur dicht op de cliënten. Laat psychiaters van buiten eerder meekijken. Het kan de overgang naar proefverlof vergemakkelijken.”