Avonturen op Terschelling

Omdat mijn vader bij het spoor werkte, mochten we gratis met de trein door West- en Zuid-Europa. Iedere zomer togen we één, twee weken naar het buitenland. Ik vond dat leuk.

Reizen per trein is veel leuker dan reizen met de auto, en op vakantie ga je voor je lol, dus ik snap niet dat iedereen straks toch weer in de file naar Frankrijk gaat staan. Maar hoe leuk zo’n buitenlandse treinvakantie ook was, het leukste bleef de vakantie naar Schiermonnikoog. Op Schier kon je niet makkelijk verdwalen of onder een auto komen en mocht je al gauw alleen op pad. En er was strand en zee, wat wou je nog meer.

Later heb ik veel in verre landen rondgesjouwd. Dan kom je reizigers tegen. Sommige mensen denken dat een glas bier op een terras in Thailand avontuurlijker smaakt dan een glas bier op een terras in Nederland. Dat is niet zo, het avontuurlijke van een vakantie hangt af van wat je doet en durft, niet van de bestemming. Dat wordt aardig getoond door Lieke van Duin in haar kinderboeken over Tim en Taco. Die gaan op vakantie naar Terschelling. Terschelling is weliswaar geen Schiermonnikoog, maar toch ook best leuk. Tegenwoordig moet je bij zulke grapjes een *)- plaatsen, anders vatten de mensen het verkeerd op. Tim en Taco strompelen op hun tandvlees naar de Boschplaat, drijven hun tent uit, verzamelen schelpen, krijgen het aan de stok met geheimzinnige vijanden en mogen met Hessel een huiler naar Pieterburen brengen. Ik heb twee Tim en Taco’s aan mijn kinderen van 12 en 8 voorgelezen en allebei vonden ze de boeken leuk.