CDA is pijnlijk terughoudend over ethiek

Het CDA-partijprogramma ’Slagvaardig en Samen’ bevat ook dit jaar de beproefde combinatie van eigen verantwoordelijkheid en solidariteit. Dit jaar komt daar wat nieuwe strengheid bij, een signaal dat men de onvrede over onveiligheid en doorgeslagen multiculturaliteit serieus neemt. Toch is het programma op een ander typisch CDA-punt, kwesties uit de geneeskunde en life sciences, pijnlijk terughoudend. Verder dan de constatering dat ’niet alles wat kan, mag’ en dat de overheid moet waken over ’waardigheid en veiligheid’ komt de partij niet. In de discussie over Voltooid Leven (hulp bij zelfdoding bij niet-zieke ouderen) komt men niet verder dan de constatering dat ’barmhartigheid en menslievendheid essentieel zijn’. Dat is opvallend vaag, want past het verlenen van hulp bij zelfdoding daar niet of juist wel bij?

Terwijl (belangen)organisaties, kerken en vele anderen zich kritisch uiten over verruiming van de euthanasiewet, houdt uitgerekend het CDA zich op de vlakte. Over stamcelonderzoek, waaraan wereldwijd miljarden worden uitgegeven en waarvan nog altijd wordt gehoopt dat het ons nóg ouder (!) zal maken, wordt niet gerept. Dat terwijl christen-democraten overal ter wereld pleiten voor methoden waarbij zo weinig mogelijk embryo’s worden gebruikt. Zo is het ook de vraag waarom een kritisch geluid ontbreekt over tendensen om zwangerschappen te beëindigen zelfs wanneer bij een ongeboren kind een relatief milde handicap wordt geconstateerd.

Uiteraard is het CDA er de partij niet naar om breekpunten te formulieren. Maar om compromissen te kunnen sluiten, is wel bewustzijn van de eigen positie nodig. De partij dreigt ongemerkt een paar van haar kroonjuwelen aan de ChristenUnie weg te geven. De partij doet er goed aan om haar conceptprogramma op deze punten meer inhoud te geven.