Verrassende film met een geheim

’Great Kills Road’ is een Nederlands drama, dat zich hoofdzakelijk afspeelt in New York, en in het hoofd van een Nederlandse man op zoek naar zijn Amerikaanse ex-vrouw. Hij moet haar dringend iets vertellen.

Films met geheimen zijn lastig te bespreken. Je mag het niet uitgebreid over het verborgene hebben, want dan is het niet verborgen meer. Aan de andere kant representeert het geheim hier wel een ethisch dilemma, het heeft maatschappelijke relevantie. En misschien zijn er wel mensen die met hetzelfde probleem kampen, en identieke vragen hebben.

]]>

Laten we het dus maar op het krantenbericht houden over een Franse vrouw die haar zwaar autistische dochter vermoordde, een bericht dat Tjebbo Penning inspireerde bij het maken van ’Great Kills Road’.

De film dient zich in het Nederlandse filmlandschap aan als een kleine verrassing, omdat het grote drama zo klein mogelijk wordt gehouden. De geestesgesteldheid van de man dwalend door de straten van New York is door Penning krachtig vertaald in koude, grijze luchten, nauwe metrogangen en een versleten hotelbed bezaaid met lege bierflessen.

Maar als de man zich in voice over tot zijn dode zoontje richt, zijn de nette, toneelmatige teksten nauwelijks in overeenstemming met zijn ongeschoren bakkes en verdwaalde blik.

Ook roept ’Great Kills Road’ iets te precieze herinneringen op aan Lodge Kerrigans ’Keane’, een ijzersterk drama dat zich enkele jaren geleden in de straten van New York afspeelde en waarin we een verwarde man op de hielen zaten van wie we niet goed wisten of hij zijn dochtertje inderdaad op een onbewaakt ogenblik was kwijt geraakt, of dat hij zich de hel verbeeldde.

Zo afgrijselijk goed wordt Pennings ’man in de war’ niet, daarvoor is hij nét iets te bestudeerd, en blijft hij nét iets te veel aan de buitenkant kleven.