Zwitserland ziedend over Duitse heling

De Duitse aankoop van illegaal verkegen bankgegevens stuit op ernstige bezwaren.

Het besluit van de Duitse regering om een gestolen cd met Zwitserse bankgegevens te kopen, stuit op onbegrip in het Alpenland. „Een rechtsstaat mag zich niet op de illegale weg van heling begeven,” zegt de leider van de Zwitserse liberalen. Een christen-democratische politicus sprak van „een moderne versie van een bankoverval”.

Politiek Berlijn staat in meerderheid achter het besluit van Angela Merkel en haar minister van financiën. Ook de oppositie. Met de gegevens zou de belastingdienst naar schatting 100 miljoen euro aan ontdoken belastinggeld kunnen innen. Dat rechtvaardigt volgens de meeste politici de 2,5 miljoen euro die de CD naar verluidt gaat kosten.

Alleen enkele christen-democratische partijgenoten van Merkel opperen bezwaren. En sommige rechtsgeleerden. De laatsten spreken van een „juridisch mijnenveld”. De staat mag alleen in actie komen als er concrete verdenkingen tegen personen bestaan, menen ze. Bovendien is het de vraag of de gegevens in een rechtszaak als bewijs toelaatbaar zijn.

Alvorens de koop te sluiten, wil de regering deze vragen laten toetsen. Toen de Duitse overheid twee jaar geleden illegaal verkregen bankgegevens uit Liechtenstein aankocht, leek er geen vuiltje aan de lucht. Inmiddels heeft één verdachte geklaagd. Zijn bezwaar is in behandeling bij het Constitutionele Hof.

In de hoogste Zwitserse politieke kringen noemt men het Duitse voornemen een „ernstige inbreuk op de goede verhoudingen tussen onze landen”. In 2008 waren afspraken gemaakt over hulp bij de jacht op belastingontduikers. Nu dreigen de Zwitsers die in te trekken.

De kwestie rakelt oud zeer op. Een jaar geleden noemde de toenmalige Duitse minister van financiën Peer Steinbrück de Zwitsers een indianenstam, waar de cavalerie op af moest. De Zwitserse minister van defensie ruilde daarop zijn Mercedes in voor een Renault. Een christen-democraat politicus vergeleek Steinbrück met een nazi.

Toni Brunner, voorzitter van de Zwitserse Volkspartij, noemde het voornemen van de Duitse regering een oorlogsverklaring. Hardop filosofeerde hij over sancties tegen de honderdduizenden Duitse immigranten in zijn land.