’Hulpverlening IJsselmeer is niet geregeld’

Han van Dijk pakt vanaf vandaag als eerste ’waterfunctionaris’ de chaos in de hulpverlening op het IJsselmeer aan.

Hoe vaak vertoeft een waterfunctionaris op het water?

„Nauwelijks. Ja, in de zomer wil ik best eens een duik nemen, maar in kader van mijn functie ben ik vooral op het land, en voer ik overleg. Al is het wel de bedoeling dat er de komende jaren op het water wordt geoefend. En daar wil ik wel bij zijn.”

U voert overleg, zegt u. Was het wel nodig daar een compleet nieuwe functie voor in het leven te roepen?

„Jazeker. Nederland is verdeeld in veiligheidsregio’s. Binnen die gebieden is de hulpverlening geregeld. Politie, brandweer en geneeskundige hulp worden daarin aangestuurd, en bij calamiteiten worden de gespecialiseerde diensten op pad gestuurd. Het vreemde is dat er in Nederland één regio bestaat waarvoor helemaal niets centraal is geregeld. En die regio is het IJsselmeer. Als daar wat gebeurt, komen de diensten vanuit de randregio’s aangesneld. Alhoewel: op het water gaat de verplaatsing natuurlijk wat trager.”

Dus u gaat van het IJsselmeer een aparte veiligheidsregio maken?

„Zeker niet. Ik ga ervoor zorgen dat de regio’s om het meer heen beter gaan samenwerken. Stel je eens even voor: het IJsselmeer kent zeven veiligheidsregio’s, zes waterschappen, Rijkswaterstaat, de Kustwacht, de KNRM en de reddingsbrigade’s, én het Korps Landelijke Politiediensten. Die hebben allemaal hun eigen meldkamers. Als zich nu een calamiteit voordoet, komt er letterlijk van alle kanten hulp aangesneld. Dat moet anders. Er moeten afspraken komen over wie wanneer wat doet in de incidentbestrijding. Allereerst moet de plaatsbepaling van incidenten beter geregeld worden. Verder is het marifoonverkeer belangrijk. En dat kennen ze amper in de regio’s op het land. Ook zijn de reddingshelikopters gestationeerd in Den Helder, en dat ligt weer buiten de meeste veiligheidsregio’s. Ik moet al die verbanden tussen de partijen leggen, zodat de hulp wordt gestroomlijnd.”

Er zitten wel veel verschillende onderwerpen in uw waterportefeuille: van branden en explosies tot verontreinigingen en ecologische incidenten.

„Dat klopt, maar zo divers zijn de problemen. En op al die incidenten moet worden gereageerd. Dus dat is het gemeenschappelijke.”

U noemt zichzelf een aanjager. Maar zien de afzonderlijke partijen u niet eerder als een bemoeial?

„Geen sprake van. Iedereen is voor efficiëntie. Iedereen stelt slachtoffers centraal. En die zijn gebaat bij adequate hulpverlening. Mijn doel is dit jaar goede afspraken te maken. Daarna moet we met z’n allen loskomen van het papier. Er moet samen worden geoefend, in situaties die zich op het IJsselmeer kunnen voordoen. Pas dan zie je waar het allemaal kan misgaan.”