Ode aan de magie van het onvolkomen lichaam

‘172 suggesties aan een lichaam’ van LeineRoebana. Tournee t/m 23/3. www.leineroebana.nl

In één fantastisch beeld wordt LeineRoebana’s nieuwste productie ’172 suggesties aan een lichaam’ in de kern gevat: een poedelnaakte danseres Swantje Schüuble met bokkenmasker. Daar staat ze: krachtig en kwetsbaar, hoofd en lijf, apollinisch en dionysisch tegelijk. Het feest in Arcadia kent dan al wat katermomenten, de paradijselijke verrukking van het dansen – als uiting van ’zijn’ – in snippers uiteen gevallen. De zwabbers in de ledematen van danseres Heather Ware zijn daar fysieke voorboden van.

De vrouwelijke helft van het choreografenduo, Andrea Leine, kreeg een jaar geleden te maken met uitval van haar lichaam. Hoofd en lijf kwamen los van elkaar te staan, de totale vervreemding voor iemand die met dans bezig is. De traditioneel westerse tegenstelling lichaam-geest kwam in een definitief ander licht te staan. Stapje voor stapje werd de verbinding hersteld. Door veel te oefenen, maar ook door te denken.

’I think my body’ / ’I think thus it will move’, zegt Heather Ware naar het einde toe, met een logica waar Descartes jaloers op zou zijn geweest. Dan is Arcadia allang wreed verstoord door een wedstrijd die Apollo op sater Marsyas wint – ongebreideldheid legt het tegen beheersing. Maar het een roept wel het ander op, en moet dus samen wel één zijn.

Als hoofd en lijf los van elkaar komen, staat de compleetheid van het mens-zijn op losse schroeven. Dat idee wordt geëxploreerd Ware’s lichaam. Als de arcadische flowerpower, onder meer een reidans à la ’La Dance’ van Matisse, komt voorbij, is ingeperkt verliest Ware steeds meer controle. De hemel van rode kabels die als in een cardiovasculair systeem aan elkaar zijn verbonden, klapt verder in elkaar. In deze onttakeling evolueren de zes dansers van aap naar machine en omgekeerd, ze vallen en staan weer op. Stagiair Erik Bos viel op met zijn handstands en freezes uit de breakdance, die spannend aansluiten op de isolaties uit LeineRoebana’s jargon.

’172 suggesties aan een lichaam’ (expres een willekeurig onwillekeurig aantal) is een ode aan de magie van het (on)volkomen lichaam, met filosofische overpeinzingen over lijf, rede en zijn.

In het slot wankelt Ware, haar lichaam vol tremoren, maar de euforie die volgt op het allengs ’terugdansen’ van haar lichaam balt samen in een hechte ensembledans. ’I Feel Good’ krijst James Brown in de tot dan toe onheilspellende samples van het componistenduo 48Nord. Heather Ware beweegt dat het een aard heeft, al is het nog steeds wat zwabberend. Arcadia komt niet terug – maar het is helemaal goed zo.