Deense kiekendief in Senegal

Michael is vorige week in Senegal gezien en gefotografeerd. Michael is een grauwe kiekendief, een mannetje.

Op 18 juli 2009 is hij in Denemarken in een veld wintertarwe gevangen, geringd en gezenderd. Waarschijnlijk is hij de vader van het in dat tarweveld verstopte kiekendievennest. Michael wordt weer vrijgelaten en vliegt nog twee dagen rond, maar zit toen ineens driehonderd kilometer zuidelijker. Dat blijkt uit het signaal dat zijn zender via een satelliet doorgeeft aan de Werkgroep Grauwe Kiekendief.

Michael doet een paar akkergebieden aan in Duitsland, wordt op 31 augustus gepeild in Wallonië en doorkruist Frankrijk naar het zuidwesten. Op 7 september passeert hij Bordeaux. Dwars door Spanje vliegt hij naar de Straat van Gibraltar, die hij oversteekt. Hij houdt zijn zuidwestelijke koers aan door Marokko. Ten zuiden van Marrakesj bedwingt hij de bergen en slaat hij linksaf, naar het zuidoosten. Op 17 september zwenkt hij midden in de woestijn weer naar het zuidwesten. In drie dagen klapwiekt hij door 1200 kilometer Sahara in Algerije, Mali en Mauretanië, waarvan 600 kilometer op één dag.

De negentiende september arriveert hij in het zuiden van Mauretanië in een bij grauwe kiekendieven geliefde streek. Daar blijft hij hangen. Maar niet de hele winter. Eind november zakt hij af naar Senegal. Raken de sprinkhanen in Mauretanië op? Het al vijfjarige zenderprogramma van de Werkgroep bracht de trekroutes en de pleisterplaatsen van grauwe kieken aan het licht, maar ook hun voedselvoorkeur: sprinkhanen.

Werkgroepleden onderzoeken de vogels ’s winters in Afrika. Vorige week waren Leen Smits en Hans Hut met sprinkhaanonderzoeker Wim Mullié op pad in Senegal. Ze kwamen er Michael tegen.