Bravo, kritische aandeelhouders

Als algenkwekers de ganse wereld van voldoende brandstof zouden kunnen voorzien, was er natuurlijk geen vuiltje aan de lucht. Helaas zitten we nog wel even vast aan ouderwetse olie, waarvan de makkelijk bereikbare bronnen inmiddels ook opraken. Zodat de uitgestrekte Canadese natuur meer en meer het decor wordt voor shovels en vrachtwagens die de bodem afgraven waarin het zwarte goud verstopt zit.

Een verslag van redacteur Kees de Vré van zijn recente ontmoeting met Canadese experts vindt u elders op deze pagina’s. Hij kreeg de verzekering dat deze vorm van oliewinning uit teerzand zonder al te veel schade voor het milieu kan.

De Vré blijft sceptisch, net als pensioenuitvoerder APG, die eind vorig jaar in Canada poolshoogte ging nemen bij een teerzandmijn. In navolging van Britse beleggers wil APG, uitvoerder van ambtenarenpensioenfonds ABP, van Shell helderheid over milieuschade en mogelijke duurzame oplossingen. En ook MN Services, uitvoeringsclub voor de metaalpensioenfondsen, is kritisch.

Hoera. Het is heel makkelijk sceptisch te doen over de opstandige beleggers. Bijvoorbeeld te roepen dat het hen puur te doen is om publiekelijk een goed figuur te slaan. Of dat de Britse beleggers die hun verzet tegen oliewinning uit teerzanden in een resolutie hebben vervat, slechts 0,15 procent van het aandelenkapitaal van Shell in handen hebben. Maar – toegegeven, een pijnlijk voorbeeld – TCI wist een paar jaar geleden met een mager procentje van de aandelen bij ABN Amro heel wat teweeg te brengen.

Nu wilde TCI ABN in mootjes hakken en doorverkopen om zodoende het rendement op te krikken. Anno 2010 laten steeds meer aandeelhouders zich leiden door nobeler motieven. De Vereniging van Beleggers voor Duurzame Ontwikkeling (VBDO) constateerde vorige maand tevreden dat 37 van de 51 onderzochte pensioenfondsen inmiddels een beleid hebben voor duurzaam beleggen. Dat wil zeggen dat ze een oogje in het zeil houden op punten als kinderarbeid, vakbondsvrijheid, het milieu en natuurlijk clusterbommen en ander schandelijk wapentuig. Met dank, ere wie ere toekomt, aan de collega’s van tv-programma Zembla die een en ander in 2007 met groot succes op de maatschappelijke agenda plaatsten.

Zodat de vraag hoe je de aandeelhouders tevreden houdt, tegenwoordig meer is dan een centenkwestie. Shell kan er als geen ander over meepraten. Zo gaven de aandeelhouders vorig voorjaar al blijk van hun ergernis over miljoenenbonussen voor de top van de oliegigant. Daarover was ook KPN kort daarvoor al in aanvaring gekomen met zijn aandeelhouders.

Nu kan Shell zich opmaken voor een aandeelhoudersvergadering in mei met op de agenda de teerzanden, dankzij – inderdaad – slechts een handjevol aandeelhouders die zich druk maken over ontbossing en verlies aan biodiversiteit. Maar dat Alberta voor hen meer is dan een vlekje ver weg op de wereldkaart, dat smaakt naar meer.