Moderne manieren

Beatrijs Ritsema beantwoordt vragen van lezers Beste Beatrijs, Sinds vijf jaar heb ik 'kennis' aan een man op wie ik stapelgek ben, maar die er niets voor voelt om ooit te gaan samenwonen.

Hij wil dat we elkaar twee keer per week zien, en dat is alles. Ik ben inmiddels 50 jaar (hij is 52) en ik wil niet de rest van mijn leven alleen blijven wonen. Ik zou het heerlijk vinden om huis, bed, leven, liefde te delen en ik heb het idee dat ik een man hierin ook veel te bieden heb.

Dit verschil in behoefte is een steeds terugkerende oorzaak van ongenoegen tussen ons. Uiteindelijk ging hij die problemen aanvoeren als reden om niet met me te willen samenwonen. Een aantal keren heb ik voorgesteld om met de relatie te stoppen, maar steeds wist hij me ervan te overtuigen dat onze vriendschap toch nog heel veel waarde heeft en dat we dat niet moeten weggooien.

Ben ik te star en moet ik mijn 'dromen' laten varen? Sinds enige tijd proberen we een 'normale vriendschap' te hebben. Maar daar heb ik het ook moeilijk mee, omdat ik nog steeds van hem houd en me nog steeds afgewezen voel. Bovendien hebben we wel nog steeds een seksuele relatie, zodat het lastig is hem los te laten en alleen maar als een gewone vriend te zien. Wat raadt u aan?

Breken of doorgaan?

Beste Breken of,

U moet hem heel snel de laan uit sturen. Uw beider wensen lopen tezeer uiteen. Uw vriend wil niet met u samenwonen, ook niet op termijn, terwijl u daar juist wel naar streeft. Zoals het nu gaat, worden zijn wensen exact ingewilligd (elkaar niet meer dan twee keer per week zien plus seks) en worden de uwe veronachtzaamd. Door middel van seks houdt hij u aan het lijntje en dit verhindert u om u heen te kijken en mannen tegen te komen die beter bij u zouden passen. Kortom, hij bepaalt volledig hoe de relatie eruit- ziet en u hebt niets in te brengen. Dit noemt men ook wel 'uitbuiting'.

U komt met deze man niet verder en u wordt er niet gelukkiger op. De optie 'gewone vriendschap' (zonder seks) is zinloos, want u bent allebei aan die seks gewend, dus dan komt het toch elke keer weer zover. Dit soort seks verbindt niet maar houdt u gevangen. Geef uw vriend de bons en ban hem voorgoed uit uw leven. Alleen zo kunt u de ruimte en de rust voor uzelf creëren om op zoek te gaan naar een man met wie u wel een gelijkwaardige verhouding kunt opbouwen.

Uitmaken geeft pijn en verdriet. Toch zal het in uw geval ook een bevrijding betekenen. Niet alleen zult u het genoegen smaken voor de verandering zelf eens te bepalen wat er gebeurt, u zult ook merken dat het prettiger is om zeker te weten dat u nergens meer op hoeft te rekenen dan altijd maar vergeefs te blijven hopen.

Beste Beatrijs,

In november verwachten wij ons derde kindje en we hebben deze keer geen zin in maandenlang kraambezoek. Daarom willen we een kraamfeest geven. Nu voorzien wij dat er toch mensen zullen zijn die denken dat die uitnodiging niet voor hen geldt en dat zij natuurlijk wel eerder, langer of alleen op bezoek mogen komen. Hoe lossen we dit netjes op? En wie kunnen we dit wel toestaan en wie kunnen we dit beleefd weigeren?

Allemaal tegelijk graag!

Beste Allemaal tegelijk,

Ik vraag me af of een kraamfeest wel zo'n goed idee is. Als u pakweg twintig mensen uitnodigt, is het toch een hele organisatie om drank en eten en gezelligheid te bieden. Een heel feest in huis met een pasgeboren baby lijkt me veel inspannender dan af en toe een paar mensen op kraambezoek. En inderdaad, de trotse grootouders, uw eventuele broers en zusters, uw beste vriendin, een nieuwsgierige buurvrouw zullen helemaal niet willen wachten tot u eindelijk eens een feest organiseert om de baby te showen. Die willen natuurlijk heel snel na de geboorte even langskomen.

Bedenk dat een kraambezoekje officieel heel kort is: een halfuur. Er wordt beschuit met muisjes geserveerd, een kopje thee of koffie, en dat was het wel. Geen 'we blijven hier eens lekker plakken, doe mij nog maar een biertje'-gedoe. Na driekwartier kunt u gerust aan het bezoek vragen om weer te vertrekken, want als netbevallen moeder staat uw hoofd niet naar gasten entertainen, daar heeft iedereen begrip voor.

Afgezien daarvan loopt het bij een derde kind meestal heel wat minder storm dan bij een eerste of tweede baby. U zult zien dat allerlei mensen die bij vorige baby's op de stoep stonden, het nu laten bij een kaartje of een telefoontje. Als u een officieel feest gaat organiseren, krijgt u die allemaal op uw dak, terwijl ze anders misschien waren weggebleven.

Beste Beatrijs,

Ik ben alleenstaand, maar beschik gelukkig over een goede vriendenkring. Een groot deel van mijn vrienden heeft een gezin, wat de vriendschap verder totaal niet in de weg staat. Toch heb ik regelmatig een probleem op oudejaarsavond. Ongeveer de helft van de keren word ik door vrienden uitgenodigd, maar de andere helft van de keren is het op een gegeven moment half december en weet ik nog niet hoe ik oudejaarsavond zal vieren. Zelf uitnodigen is niet zo'n goed idee: een gezin spreekt dan liever af met een ander gezin met kinderen. Ik wil gewoon graag ergens op bezoek zijn met meer mensen die avond. Ik wil tegelijkertijd mensen niet lastigvallen die misschien iets anders van plan zijn.

Op zoek naar een plaats in de herberg

Beste Op zoek,

Oudjaar is misschien nog wel meer dan Kerstmis een avond om qua gezelligheid onder de pannen te zijn. Het is waar dat veel gezinnen dan vaak de deur niet uit willen, tenzij naar een huis waar ook andere kinderen zijn, dus zelf uitnodigen is niet handig voor u.

Steek in de komende weken uw licht op om duidelijkheid te krijgen of er ergens nog iets te gebeuren staat. Informeer terloops bij uw vrienden of ze 'nog iets van plan zijn met oudjaar'. Veel mensen ontvangen graag gasten op die avond, maar stellen het uitnodigen uit tot het laatste moment, omdat ze het informeel en kleinschalig willen houden. De een zegt misschien: 'We zijn dan het land uit', de ander zegt met een beetje geluk: 'Niets bijzonders, we zitten thuis, maar je bent vanzelfsprekend welkom.' Onder goede vrienden is het absoluut gepermitteerd om te vissen naar een uitnodiging, als het om oudjaar gaat.

Om eenzaamheid met oudjaar tegen te gaan zouden stellen en gezinnen die nu al weten dat ze die avond thuiszitten hun alleenwonende vrienden even moeten inseinen. Zo'n uitnodiging klinkt even terloops als uw gehengel: 'We willen je zeker niet van een of ander swingend feest afhouden, dus voel je niet verplicht, maar bij ons zitten we met een klein gezelschap tv te kijken en toastjes te eten, en je bent van harte welkom.'