Opgetekend

Naar het bos. Op de parkeerplaats stapt een blonde vrouw van middelbare leeftijd achter het stuur van een kleine blauwe auto.

Haar metgezel - vast haar vader - gaat naast haar zitten. Ze start de motor, het autootje komt in beweging. Ai, dat gaat mis: een zachte tik tegen het geniepig kleine paaltje, een kras. De vrouw rijdt een stukje terug, draait haar stuur naar rechts. De klap is dit keer harder, de deuk dieper. Ze zal toch niet . . . Wilde gebaren van de omstanders, maar het mag niet baten. Voor de derde keer ramt ze het paaltje. Het aanzicht van haar Corsa is inmiddels drastisch gewijzigd: een brede witte veeg over de diep geblutste zijkant. De vrouw stapt uit, loopt om de auto heen, werpt een blik op haar gehavende auto en stapt weer in. Ze draait haar stuur nog iets verder naar rechts. Snerpend boort het paaltje zich nu ook in haar achterspatbord. Maar de auto schiet los, en kalmpjes rijdt het tweetal weg.