'Nog 5 centimeter en we zijn de pineut'

BROEKHUIZEN - ,,We houden het niet droog'', voorspelde eigenaresse Berdien Joosten van restaurant 't Veerhuis vrijdag, toen ze het Maaswater sneller dan ooit zag komen. Eendrachtig vochten de inwoners van Broekhuizen (L) dit weekeinde tegen het wassende rivierwater. ,,Nog vijf centimeter en we zijn de pineut.''

Broekhuizen (gemeente Horst aan de Maas) telt 750 inwoners. Zeventien woningen liggen binnen de rivierdijk. Bij overstromingen in 1993 en 1995 stonden ze blank. Na 1995 werden nooddijken aanlegd. Maar Broekhuizen totaal beveiligen bleek te duur. Daarom ligt het gehucht nog in de gevarenzone. Geregeld is het daarom alle hens aan dek.

Het is zondag, even na middernacht, als bezoekers van café Maaszicht aan de Veerweg hun glas laten staan. Tegenover het café, op de weg naar de uit de vaart genomen pont, is mankracht nodig bij de aanleg van een nooddijk. Vijftien cafégangers laten hun pilsje staan en steken de handen uit de mouwen. Een uur later ligt het dijkje er. Zeventig centimeter zand. Landbouwplastic erop en eronder.

Hadden de caféklanten de miniscule dijk niet opgeworpen, dan had Maaszicht het niet droog gehouden, blijkt de volgende dag. En ook restaurant 't Veerhuis -hoewel aan alle kanten door zandzakken omringd- zou vroeg water hebben gemaakt. Niet van de voorspelbare (rivier)kant zou het water zijn binnengekomen, maar van onverwachte zijde, sneaky via de voordeur.

Zondagmiddag halfeen. Het water staat 20 centimeter onder de rand van de zandberg. Ramptoeristen verbazen zich dat zoiets iels zoveel druk kan weerstaan. ,,Dat dijkje en de nooddijk die de gemeente afgelopen nacht een eindje verderop nog heeft opgeworpen, is tot nu toe onze redding geweest'', verzucht Berdien Joosten van 't Veerhuis. In de keuken staat alles, tot en met de vrieskist, op kratten bier. Van een tafeltje zijn de onderste dertig centimeter van de poten verkleurd. Zo hoog stond het water bij de overstroming in 1995.

Vanuit de serre, die nu meer op een boothuis lijkt, houden vrienden de waterstand bij.

,,Zie je de derde voeg cement van dat muurtje? Net was ie nog droog. Het water stijgt nog steeds.'' In de eigenlijke bedding van de Maas drijft een boom snel voorbij. Zes losgeslagen boeien zijn achter de ketting van de veerpont blijven haken, die vlak voor het overstroomde terras ligt afgemeerd. Als de zandzakken het houden, blijft de schade voor 't Veerhuis beperkt tot gederfde omzet. ,,Alle reserveringen voor het diner van zaterdag en zondag en een groepsbrunch hebben we moeten afzeggen.''

Rond twee uur spant het erom. De derde cementvoeg staat ruim onder water. De druk op de zandzakken loopt op. ,,Nog vijf centimeter en we zijn de pineut!'' Op het eind van de Veerweg/hoek Hoogstraat is het een lawaai van jewelste. De riolering dreigt over te lopen, evenals de op de Maas uitkomende Molenbeek. Vier enorme pompen worden ingezet om te voorkomen dat beek- en/of rioolwater Broekhuizen alsnog onder water zet. Met een grote boog spuiten de pompen het water over de weg een weiland in.

Om drie uur staat de derde cementvoeg nog onder water, maar de steen erboven blijft droog. ,,We hebben het doorstaan. Het water stijgt niet meer.'' Het bericht uit de serre wordt even later bevestigd door de autoriteiten. Het water is 30 centimeter onder het niveau van 1995 gebleven. Berdien Joosten en andere Broekhuizers wacht nog een klus. Laarzen aan, modder ruimen en poetsen.