Mijn wereldje werd te klein

Niet iedereen boven de 65 is met pensioen. Neem bijvoorbeeld Freek de Ruiter (65) uit Heerhugowaard. Hij rijdt als chauffeur op een auto van koeriersdienst Teamliner, en geniet ervan.

'Heerlijk vind ik het. De hele dag rijden door het prachtige platteland van Noord-Holland. Er staan nooit files en ik heb de hele dag voor mezelf. Ik rijd zo'n 250 kilometer op een dag en breng pakketjes rond bij particulieren, bedrijven, scholen, eigenlijk overal. 's Ochtens haal ik de spullen op in Amsterdam en rijd ik mijn route. Ik begin aan de IJsselmeerkant, dus via Avenhorn, Spierdijk, Wognum en dan omhoog door Middenmeer, Wieringenwerf en dan via de andere kant Westerland en Slootdorp naar huis.

Op dit moment werk ik vijf dagen in de week. Eigenlijk zou ik 2 à 3 dagen werken, maar er is erg veel werk. En er zijn veel wisselingen in het personeel. Ik help met het opvullen van de gaten. Mijn baas is jong, ik laat hem niet zitten. Ik weet hoe het is om baas te zijn. Jarenlang heb ik twee hotels gehad in Oostenrijk. Op mijn 50ste heb ik de zaak verkocht omdat ik vader werd. Mijn vrouw is veel jonger dan ik. Zes jaar later zijn we teruggegaan naar Nederland en heb ik me intensief met de opvoeding van mijn zoon beziggehouden.

In Bergen, waar ik nu woon, heb ik me ingezet voor de scouting en de voetbalvereniging. Ik had een voetbalteam onder mijn hoede, dat was erg leuk. Maar op een gegeven moment werd mijn wereldje te klein. Ik kwam niet zoveel meer uit de buurt vandaan. Als je geen betaald werk hebt, hoor je nergens meer bij. Een kennis bij de voetbalvereniging heeft me deze baan aanbevolen. Hij is al 70 en werkt ook als chauffeur. Het leuke van dit werk is dat je Nederland in bedrijf ziet. Ik kom bij allerlei ondernemingen waarvan ik het bestaan niet afwist. Ergens midden op het platteland zit een bedrijf dat locomotieven maakt, bijvoorbeeld.

Voor de financiën doe ik dit werk niet. Ik kan gewoon niet goed stilzitten. Iedere dag op de golfbaan staan is niks voor mij. Maar het zou wel lekker zijn als ik minder dagen ga werken. Iedere dag lever ik op circa honderd adressen pakjes af. Ik moet op het verkeer letten, op de kaart kijken, dat vergt veel concentratie. Soms maak ik wel elf uur op een dag. 's Avonds heb ik wel het gevoel dat ik gewerkt heb. Als ik wat minder dagen ga maken, ga ik meer in mijn huis en tuin klussen.''