Marges in sprinttop worden kleiner

Carl Verheijen werd gisteravond in Heerenveen Nederlands kampioen op de 5000 meter. Op de sprint veroverde Gerard van Velde voor het eerst sinds 1996 de nationale titel. Marianne Timmer won de 500 meter bij de vrouwen.

HEERENVEEN - Carl Verheijen is gisteravond Nederlands kampioen geworden op de 5000 meter. De rijder van TVM was in Thialf met 6.26.56 een seconde sneller dan zijn teamgenoot Jochem Uytdehaage. Het brons was voor Bob de Jong.

In het spoor van de mannen op het podium wisten ook Tuitert en Romme zich te plaatsen voor de wereldbekerwedstrijden van de komende weken. Romme, die dit seizoen streeft naar een constanter niveau, stelde met een vijfde plaats teleur. Ids Postma slaagde er niet in zich te plaatsen voor de World Cup.

Rintje Ritsma eindigde als dertiende. Dat de Fries present was in Thialf was eigenlijk al een klein medisch wonder. Op 15 augustus brak hij bij het kitesurfen op het IJsselmeer zijn linkerkuitbeen. Het herstel ging veel voorspoediger dan verwacht. Ritsma, die zich richt op het NK allround (eind december) reed gisteravond de vijf kilometer als een test. ,,Ik had gehoopt meer tempo te maken, maar op dit ijs was ik niet vooruit te branden.''

Zijn ploeggenoot Van Velde had daar eerder op de avond geen last van. De sprinter veroverde zijn zevende afstandstitel op de 500 meter, maar nooit eerder flikte hij dat op de klapschaats. Voor het eerst sinds 1996 werd hij Nederlands kampioen op deze afstand. De TVM-schaatser was twee keer sneller dan de kampioen van vorig jaar.

Erben Wennemars had een geldig excuus. De zegekoning van het vorige seizoen heeft al anderhalve week last van een hardnekkige verhoudheid. Na zijn tweede race liep de Dalfsenaar kromgebogen van de pijn door de catacomben van het Thialf-ijsstadion. ,,Ik voel me zwaar beroerd. Ik heb last van mijn maag, mijn neus, mijn keel, mijn nek en mijn rug. Het was echt forceren.'' Het is onzeker of hij vandaag van start gaat op de 1000 meter.

Ook Van Velde voelde zich de afgelopen maanden niet fit. De olympisch kampioen van Salt Lake City op de 1000 meter had veel last van een rugblessure. Pas de laatste weken ging het de goede kant op. ,,Deze titel is belangrijk voor me. Je kunt zeggen: wat stelt het voor? Ik zeg: het is fantastisch.''

Van Velde wees op het hoge niveau van de competitie op de 500 meter. De jongeren sluipen langzaam maar zeker dichter bij. Van Velde, bijna 32 jaar, ziet het als een gezonde ontwikkeling. ,,Iedereen rijdt goed. In de breedte neemt de klasse toe. Over vier of vijf jaar heb je zes à zeven mensen aan de top. Dan moet je van wereldklasse zijn om nog kans te maken. Met 35.4 hoef ik me internationaal niet te schamen.''

Op het podium stond nog altijd de traditionele topdrie (Van Velde, Wennemars en Bos), maar de marges worden kleiner. Die ontwikkeling diende zich vorig jaar al aan met vooral Beorn Nijenhuis. Hij debuteerde spectaculair in de wereldbeker en op zijn eerste WK sprint (elfde). In de schaduw van de 'grote drie' eindigde Nijenhuis, eigenlijk een specialist op de 1000 meter, gisteravond als vierde. Een ander talent, Jacques de Koning van DSB, werd vijfde. Alexander Oltrop werd zesde.

Oltrop verknalde een hogere klassering door een slechte opening in de tweede 500 meter. In zijn eerste race had hij in een rechtstreeks duel Jan Bos geklopt. Een waarschuwing voor de toekomst. Oltrop (23): ,,Ik ben alweer sneller dan vorig seizoen. Het gaat in stapjes. Je kunt er niet ineens een seconde afhalen.''

In olympisch perspectief is dit seizoen interessant. De geschiedenis heeft geleerd dat in het tweede jaar van een nieuwe olympische cyclus vaak een nieuwe generatie voor de volgende Winterspelen opstaat. Bij de vrouwen is van een verversing van de sprinttop nog altijd geen sprake. Op de 500 meter waren er geen aanwijzingen dat nieuw talent aan de poort staat te rammelen. De rolverdeling in de top ligt muurvast. Marianne Timmer en Andrea Nuyt maken al jaren de dienst uit. In hun kielzog bezetten Leever, Wijsman en Oonk al jaren dezelfde plaatsen.

Timmer baarde opzien in Thialf. De Groningse reed met 38.55 de snelste tijd op Nederlandse bodem. Op het WK afstanden in 1999 was ze voor het laatst op dat niveau in Nederland te bewonderen. De grote winst boekte ze in de eerste 100 meter. Timmer legde die gisteren af in recordtijd: 10.34. Nooit eerder was ze daartoe in staat.

Jac Orie vond voor dit seizoen dat de aanvangssnelheid van Timmer omhoog moest. Op advies van de teamarts viel ze drie kilo af. Orie liet de grillige Timmer in de trainingen veel explosief werk -krachttraining en sprintjes- doen. Dat werpt zijn vruchten af. ,,Ik zit ook veel beter in mijn vel dan vorig jaar'', zei Timmer, die deze zomer scheidde van Peter Mueller.