Gevoel

Nooit eerder zijn er in de verkiezingstijd zoveel oude moedertjes voorbij gekomen als deze keer. In een enkel voorbeeld kwam ze langs als een extreem geval van armoede, AOW plus een klein pensioentje. Meestal stond ze 's avonds laat eenzaam op een verlaten, donker trein- of metrostation. Elk moment kon de eerste lijsttrekker zich afmelden voor een tv-optreden, omdat hij naar z'n arme oude eenzame moeder moest: overvallen, tasje weg, verder niets, gelukkig, maar de schrik zit er wel in, in het hele land. De karikatuur van de onveiligheid, te herkennen aan het cliché van het 'gevoel van onveiligheid', moest overeind worden geholpen door zo'n larmoyant persoonlijke schetsje.

Met al te persoonlijke avonturen kun je beter geen politiek bedrijven. Per elk aangevoerd moedertje van zo'n lijsttrekker begon ik steeds vaker te denken: toch eens nazoeken of ie d'r een heeft, straks zul je zien dat het ook alleen een gevoel is dat hij een oud moedertje heeft. Waar je weinig over hoorde: een gevoel van armoede. Maar dat is ook eigenlijk geen gevoel maar een realiteit.

Maar ik heb dus qua Ayaan Hirsi Ali wel een gevoel van 'blij dat ze bij de VVD inderdaad op d'r plaats zit'. Het gaat, las ik zaterdag in deze krant, bij al haar beweringen over Holland anno 2003, eigenlijk om haar persoonlijke, gruwelijke Afrikaanse verhaal dat als enige model mag staan voor verhalen over moslims. Het is niet meer dan stom toeval dat haar verhaal zo voortreffelijk aansluit bij andere larmoyant opspelende gevoelens in de liberale contreien. Jongedame 's avonds laat, eenzaam op een slecht verlicht Hollands station. Alle Marokkanen zijn kut-Marokkanen, alle moslims zijn ook nog eens kinderverkrachters en überhaupt iedereen die in een god gelooft is gek.

Ayaan Hirsi Ali is een geval van een volstrekt geslaagde inburgering. Ze is zelfs Hollandser geworden dan de meeste autochtone Nederlanders op hun moerassige middenveld ooit durven te zijn. Binnenkort ranselt ze ons ongenadig af met onze slavenhandel, middeleeuwse godsdienstige worgwetten, af en toe een koninginnetje dat al op zesjarige leeftijd werd uitgehuwelijkt en nog heel veel ander onmaatschappelijke rommel die we dachten achter ons te hebben gelaten. Gezellig, Hollanders onder elkaar.