Bush wil geen lange discussie meer

NEW YORK - Op het hoogtepunt van de Cuba-crisis in 1962 wist de Amerikaanse ambassadeur bij de Verenigde Naties, Adlai Stevenson, in één slag de hele publieke opinie achter zijn land te krijgen. Hij onthulde tijdens een vergadering van de Veiligheidsraad spionagefoto's, die lieten zien dat de Sovjets kernraketten aan het installeren waren op Cuba. Moskou viel door de mand.

De VS zijn in de huidige crisis rond Irak tot nu toe niet met zo'n dramatische onthulling gekomen. Het rapport van de wapeninspecteurs gisteren aan de Veiligheidsraad maakte aannemelijk dat Bagdad geen open kaart speelt. Maar keihard bewijs hebben de inspecteurs nog niet gevonden.

Zal president Bush dan vanavond (in Nederland is het dan al weer nacht), als hij in het Congres zijn plannen voor het komende jaar bekendmaakt, wel met onthullingen komen? Nee, vertelde Dan Bartlett, hoofd communicatie van het Witte Huis al op de Amerikaanse televisie. Het Congres, waar Bush zijn State of the Union houdt 'is niet de plaats voor een diashow'.

De toespraak zal volgens Bartlett ook geen ultimatum of een tijdspad voor een invasie bevatten. ,,Je hoeft geen oorlogsverklaring te verwachten, want we zitten nog in de diplomatieke fase.'' Waarschijnlijk zal Bush de VN-inspecteurs meer tijd geven, maar ook duidelijk maken dat 'we in de laatste fase' van de discussie zijn aanbeland.

Die extra tijd komt Bush niet slecht uit. Die kan hij benutten om belangrijke, maar kritische bondgenoten zoals Turkije, Duitsland en Frankrijk alsnog over te halen en de groeiende scepsis in de VS te overwinnen. Zijn legerleiding kan dan de troepenmacht in het Golfgebied op volle sterkte brengen. Dat duurt tot eind februari of begin maart.

Maar krijgt Bush thuis en in Europa wel ooit de volle steun als hij niet met een 'Adlai-Stevensonmoment' op de proppen komt? Voor Amerika zelf is dat niet nodig, aldus Gary Schmitt, oud-medewerker van president Reagan. Volgens hem hoeft Bush alleen maar te zeggen: ,,Dit is het. Genoeg heen-en-weer gepraat. Ik heb mijn besluit genomen.'' De Amerikanen zullen dan de president volgen. ,,Het probleem is dat hij dat niet ten oorlog wil trekken voor hij overlegd heeft met Blair, omdat hij van Blair een partner wil maken, geen schoothondje.'' De Britse premier komt eind deze week naar Washington.

,,Maar het probleem met presidentiële retoriek is dat op een gegeven moment je krediet op is. Op een gegeven moment houden mensen op met luisteren.''