Spiraal van geweld

Het jaar 2003 is voor de verhouding tussen Israël en de Palestijnen even uitzichtloos begonnen als het jaar 2002 is geëindigd.

Palestijnse zelfmoordenaars pleegden het afgelopen weekeinde in Tel Aviv hun eerste grote aanslag, waarbij zeker tweeëntwintig mensen om het leven kwamen. En vervolgens reageerde de regering van premier Ariël Sjaron met de van haar bekende hardheid: onder andere beschietingen van de Gaza-strook en de aankondiging meer leiders van islamitische terreurbewegingen te zullen liquideren.

Sinds eind september 2000, toen de tweede Palestijnse intifada uitbrak nadat Sjaron de Tempelberg had bezocht, zitten Israël en de Palestijnen in een spiraal van geweld, waarbij actie en reactie al niet meer te ontwarren zijn, en waarvan het einde nog lang niet in zicht is.

Van de jongste aanslagen is al gezegd dat het zou gaan om pogingen de Israëlische algemene verkiezingen van 28 januari te beïnvloeden. Maar dat is zeer twijfelachtig, het maakt de Palestijnse terreurbewegingen en hun zelfmoordenaars weinig of niets uit wie er in Israël de verkiezingen wint en wie er premier wordt. Hun doel is een einde te maken aan de (hernieuwde) Israëlische bezetting van alle Palestijnse gebieden, en voor sommige bewegingen en hun zelfmoordenaars is het doel niets meer of minder dan het einde van de staat Israël.

Waarmee niet gezegd is dat aanslagen als die van het afgelopen weekeinde de verkiezingen niet kunnen beïnvloeden. Gevreesd moet worden dat ze toch de heersende Likoed-partij, en niet te vergeten de leider ervan, premier Sjaron, in de kaart zullen spelen. Want hoewel een meerderheid van de Israëlische kiezers bereid is tot vergaande concessies, kiest eenzelfde meerderheid voor een hard beleid, omdat, volgens die meerderheid, de concessies moeten komen uit een positie van kracht.

En hoewel Sjaron zijn verkiezingsbeloften van bijna twee jaar geleden, toen hij de Israëlische burgers zowel vrede als veiligheid beloofde, volstrekt niet waar heeft gemaakt, is hij de populairste politicus in het land en lijken hij en zijn partij op een verkiezingszege af te stevenen. En dus lijkt ook de uitzichtloosheid van het Palestijns-Israëlische conflict bestendigd te worden.