'Ik ben nog steeds een beetje boos'

Op 6 mei 2002 werd Pim Fortuyn doodgeschoten. Hoe wordt teruggekeken op het eerste jaar zonder hem? Vandaag: Rene Quist (30) uit Rotterdam.

,,Ik woon 500 meter van het stadhuis in Rotterdam. Voor mij was het vorig jaar een vanzelfsprekende zaak: ik moest even een bosje bloemen gaan leggen op de avond van de moord. Het was gewoon een primaire reactie van boosheid. Ik vond het een teringstreek dat iemand een toekomstige parlementariër laf had neergeknald. Bovendien had ik zo graag gezien waar dat experiment met Fortuyn op was uitgedraaid.

Ik heb bij de kamerverkiezingen uiteindelijk VVD gestemd, vorig jaar. Het was toch gewoon Fortuyn waar die hele beweging om draaide. Ik twijfelde aan de kwaliteiten van Fortuyns gevolg. Een paar maanden later heb ik daar jammer genoeg gelijk in gekregen.

Toch ben ik nog steeds erg onder de indruk van wat Fortuyn heeft losgemaakt. Hij heeft de politiek echt weer teruggebracht in de huiskamers. Ik hoopte dat de bestaande politieke partijen er iets van zouden opsteken, maar ik heb de indruk van niet.

Dat is ook de reden waarom ik nog steeds een beetje boos ben. In Den Haag was heel snel de houding: we gaan weer over tot de orde van de dag. Voor mijn gevoel is het allemaal weer heel snel weggeëbd. Die rechtszaak, nu die herdenkingen weer...het veroorzaakt relatief weinig ophef. Wellicht dat wij Nederlanders er uiteindelijk toch wat te nuchter voor zijn. Zeker die persoonsverering, daar zijn de meesten van ons gewoon wars van.

Ik vind het een fijn idee dat ik vorig jaar die bloemen heb gelegd. Ik denk niet dat ik er dit jaar speciaal bij stil zal staan. Je ontkomt er waarschijnlijk niet aan, door alle publiciteit. Het blijft natuurlijk gewoon bizar dat het hele Fortuyn-verhaal in één keer werd afgesneden. Over en uit, die man is gewoon dood. En dat blijf ik een rotstreek vinden. Zoiets doe je gewoon niet.''