Aanbod banen versterkt trek naar Scandinavië

Emigreren naar Scandinavië is in. Weg uit het drukke Nederland op zoek naar rust en ruimte. Nu Noorse, Zweedse en Finse bedrijven ook nog personeel komen werven in Nederland, neemt de drang naar het noorden verder toe. Lees de vele websites er maar op na.

Naar schatting enkele honderden mensen per jaar vertrekken uit Nederland om zich in Scandinavië te vestigen. Met de huidige krapte op de arbeidsmarkt in die landen zal die stroom alleen maar groter worden. Op de website van EURES, een EU-instelling die bemiddelt bij arbeidsmigratie, blijkt dat minstens 320 Scandinavische bedrijven actief zoeken naar werknemers uit andere EU-landen.

Voor een belangrijk deel gaat het om specialistische beroepskrachten als medici, ict'ers en onderwijzers. Maar steeds vaker is ook behoefte aan vrachtwagenchauffeurs, schoonmakers en automonteurs. Deze werkgelegenheid is sterk regiogebonden, maar vaak ontbreekt domweg een geschikte kandidaat in het eigen land.

Maar waarom zou je weg willen uit Nederland? Eduard Smits (42) en diens vrouw Marianne (35) hebben begin dit jaar de knoop doorgehakt. Binnen twee jaar willen ze met hun drie jonge kinderen naar Zweden of Noorwegen emigreren. Beiden zijn hoogopgeleid. Hij werkt als ict-adviseur en zij als huisvrouw, tot de jongste naar school gaat.

,,We hebben het gehad met Nederland, hier willen we onze kinderen niet laten opgroeien'', verklaart Smits. ,,Nederland is vol, is een beladen term, maar zo voelt het wel. Mensen zitten te veel op elkaars lip, bevolkingsgroepen begrijpen elkaar steeds minder en pikken nog maar weinig van elkaar. Nederland lijkt op een mallemolen die aan het doordraaien is.''

Het platteland van Zweden trekt hem vanwege de natuur, de rust en de vriendelijkheid van mensen. ,,Die cultuur staat toch dicht bij de onze, daarom is Spanje of Portugal geen optie.'' Smits is al bezig de taal te leren en vacatures te bekijken, en verwacht verder niet veel obstakels. ,,Natuurlijk heb je een cultuuromslag en zul je vrienden en familie missen, maar ik ben al vaker verhuisd. Dan moet je je gewoon snel aansluiten bij lokale verenigingen en dan maak je snel contacten. Geld is geen motief. Zelfs als ik daar putjesschepper zou worden, zou ik nog gaan.''

Toch is vertrekken uit Nederland een hele stap. Yvon Minnebreuker (40) weet het uit ervaring. Tien maanden geleden maakte zij met haar man Ruud (42) en hun twee kinderen de grote stap, nadat ze het land in hun vakanties ontelbare keren hadden doorkruist.

Samen runnen ze nu een pension in Ekshrad, 100 kilometer ten noorden van Karlstad. De herberg stond goed bekend. De gasten aten er met de pot mee. Na het overlijden van de eigenares stond het een tijd leeg. ,,Wij willen het nieuw leven inblazen'', vertelt Minnebreuker, die zalm en eland op de menukaart heeft gezet. ,,De streek loopt leeg en er is weinig werk, maar het toerisme biedt nieuwe kansen.''

,,In Nederland hadden we een prima huis en allebei een goede baan. Maar het leek ons spannend om eens iets heel anders aan te pakken. Nu hebben we ons eigen bedrijf. Dat is een grote omschakeling, maar wel spannend en leuk'', vindt ze. ,,Vroeger kregen we elke vijfentwintigste van de maand voldoende geld op onze bankrekening. Nu is het iedere maand afwachten. In de zomer hebben we keihard gewerkt en veel geld verdiend. Maar nu, in de herfst, is het stiller en komt er veel minder geld binnen.''

Ze voelden zich direct welkom in hun nieuwe woonplaats, maar veel persoonlijke contacten met Zweden hebben ze nog niet. ,,Geen tijd voor gehad vanwege de drukte. Maar veel Zweedse toeristen zijn enthousiast dat wij dit pension hebben heropend. Veel herbergen zijn al verdwenen.''

Afgelopen zomer hadden ze vooral Duitse en Nederlandse toeristen. ,,Ook in de winter willen we toeristen lokken. Sneeuwscooteren, ijsvissen, vuren maken op de dikbevroren meren. Zoiets is in Nederland onmogelijk. Het is hier gewoon prachtig, gisteren liepen er nog drie elanden door de achtertuin.''