Ephimenco

De discussie rond de fundamentalistische chador op sommige ROC-scholen en werkplekken neemt eigenaardige trekken aan.

Niet de essentie vormt de kern van het debat - in mijn ogen de steeds verdergaande concessies die, in naam van een soort labiele verdraagzaamheid, aan groepen worden gedaan die juist onverdraagzaamheid propageren en de samenleving trachten te ontwrichten of naar hun hand te zetten - maar perifere aspecten die de aandacht alleen maar afleiden. Zo putten 'deskundigen' zich momenteel uit in het vinden van argumenten om de 'non-verbale communicatie' die de sluier zou betekenen of te ontkrachten of te bewijzen. In oeverloos gezwets over het geslacht der engelen zijn Nederlanders zeker bekwaam. En ook in curiositeiten. Zo pleit een docent (gisteren, Podium) voor de 'handigheid' van de sluier: 'Het spaart een koksmuts of een haarnetje uit.' Interessanter, lijkt me, is wat kennis te nemen voor een meer omvattend beeld. Zo zouden we kunnen constateren dat er al een tijdje sprake is van een diffuus offensief van de orthodoxe islam in Nederland. De eisen worden steeds talrijker en tasten doelbewust het seculiere of moderne karakter van de samenleving aan. Gescheiden of met kleren zwemmen, hoofddoek dragen bij rechtbanken, einde van de gemengde klassen, gebedsruimten op scholen en werkplekken, beroepsverbod de facto door homoseksuele leerkrachten te pesten, enz. En als het kan, terugdringen van de christelijke symboliek: geen kerstdiners of Sinterklas meer op sommige scholen. Iedere concessie zal een nieuwe nog dwingender eis voortbrengen. Dat lijkt de Commissie Gelijke Behandeling nu langzamerhand te beseffen door als een van de eersten met de afbraak van het neutraliteitsprincipe te beginnen. In september 2000 veroordeelde de CGB een school tot het toelaten van een leerling met gezichtssluier. Toen motiveerde de commissie haar oordeel met onder andere het argument dat het hier maar één geval betrof. Nu mede door haar oordeel van toen steeds meer gevallen worden gesignaleerd lijkt de CGB terug te schrikken en te weigeren haar eerste faux pas tot automatische jurisprudentie te verheffen. Over incompetentie gesproken. Maar geen paniek. Met het invoeren van een identificatieplicht heeft de gezichtssluier toch weinig toekomst. Althans in openbare ruimtes als scholen, werk, winkel of op straat. Wie zich ten alle tijden dient te identificeren moet niet alleen een identiteitsbewijs bij zich dragen maar ook met zijn blote gezicht identificeerbaar zijn. De chador kan dan bij wet verboden worden.