Het Argentijnse team, morgen in de Amsterdam Arena tegenstander van het Nederlands elftal, wordt nog steeds geleid door Marcelo Bielsa. De excentrieke bondscoach is na het WK-debacle op dezelfde weg doorgegaan.
PURMEREND - In Miyagi, een Japanse kustplaats, was hij voor het laatst gezien, verdwaasd, roerloos, tot in het diepst van zijn ziel ogenschijnlijk verwond. Zouden we hem ooit nog terugzien? Toch wel, dus. In Purmerend nota bene, op een sportcomplex aan de rand van de zielloze stad.
Het is moeilijk voorstelbaar, in deze omgeving, maar het is 'm, geen twijfel over mogelijk. Over het veld van de plaatselijke amateurclub ijsbeert hij even nerveus en schijnbaar geobsedeerd als midden vorig jaar in Japan, waar het WK voor hem een dramatische wending nam, zo ingrijpend dat voor zijn welzijn ernstig moest worden gevreesd.
Maar hier is hij dan toch weer en slecht ziet hij er geenszins uit. Het gaat kennelijk wel weer met Marcelo Bielsa, de bondscoach die Argentinië ondanks een minutieuze voorbereiding naar een historische vernedering begeleidde: uitschakeling in de eerste ronde van het WK.
Hij mocht blijven, wonderlijk genoeg, deze excentrieke trainer. Hij wekt vaak de indruk volkomen in zichzelf gekeerd te zijn. In Japan raakte de Argentijnse topfavoriet verstrikt in het systeem dat Bielsa na uitvoerige studies en video-analyses heilig had verklaard. In improvisatie voorzag het niet.
Er waren parallellen te trekken met de werkwijze van Louis van Gaal, en diens compromisloze vasthoudendheid. Maar er was één intrigerend verschil. Van groeiende aversie was bij de Argentijnse spelers geen sprake. Er is althans nooit iets van gebleken, en de contractverlenging van Bielsa lijkt erop te wijzen dat er ook nooit iets is geweest, hoe moeilijk voorstelbaar ook.
Misschien denken ze het wel nodig te hebben, de temperamentvolle latino's met hun natuurlijke neiging om de gebaande paden te verlaten. Veel zin om ernaar te vragen heeft het niet als de spelers Zanetti, Ayala en Veron met zichtbare tegenzin aanschuiven voor een plichtmatige persconferentie.
Hun lessen van het WK-debacle? Het was een teleurstelling en iedereen moet in de spiegel kijken, zegt aanvoerder Ayala zuchtend. Dan haal je het wel uit je hoofd om bijvoorbeeld nog te vragen of Bielsa toch de aangewezen man is om het team te blijven leiden, en waarom dan wel. De coach zelf kan niet worden gevraagd welke lessen hij uit het WK heeft getrokken. Hij ontbreekt achter de tafel.
Dat mag vreemd lijken, ondenkbaar naar Europese maatstaven. Maar de Argentijnse journalisten kijken er niet meer van op. Bielsa is een zeer gesloten man. Interviews geeft hij niet. Ze weten wel dat hij het werk van Van Gaal uitputtend heeft bestudeerd. En ja, hij geniet nog steeds aanzien als trainer, ook bij de spelers.
Maar of hij iets heeft geleerd van het WK? Hij heeft gehuild, maar tot veel meer dan 'pech' en 'hele en halve blessures' is hij in zijn als altijd beknopte openlijke evaluaties niet gekomen.
Afgaande op de training van deze maandagmiddag moet worden gevreesd dat de theoreticus er weinig van heeft geleerd, misschien wel niets. Hij laat zijn assistenten een deel van het oefenveld in vakken verdelen. Met linten worden talloze lijnen gevormd die op het oog zorgvuldig worden nagemeten door Bielsa zelf, een map met paperassen immer bij de hand.
Hij laat zijn spelers ondoorgrondelijke oefenvormen uitvoeren, het ene sjabloon na het andere. ,,Bielsa denkt dat voetbal voorspelbaar is, maar dat is het niet'', zei ooit Cesar-Luis Menotti, zijn illustere voorganger.
Plotseling kan de vraag alsnog worden gesteld als Bielsa in de lobby van het hotel tot staan kan worden gebracht. Welke lessen hij van het WK heeft geleerd? Nee, alleen woensdag spreekt hij, na de wedstrijd, maakt hij duidelijk. Met een vriendelijke oogopslag, dat toch wel.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.