Films op TV

SISTER ACT

Regie: Emile Ardolino; VS, 1992. Met Whoopi Goldberg, Maggie Smith. Net 5, 20.30-22.20 uur.

Whoopi Goldberg speelt vrolijke nachtclubzangeres die getuige is van moord, een schuilplaats vindt in het klooster en daar de zusters op een nieuw zang-spoor zet. Aanstekelijke gospel-uitvoeringen van 'My Guy' en 'I Will Follow Him' hadden het in 'Jesus Christ Superstar' vast ook goed gedaan.

SHOWGIRLS

Regie: Paul Verhoeven; VS, 1995. Met Elizabeth Berkley, Gina Gershon. V8, 20.30-22.50 uur.

Geen carrière à la Basic Instinct-Sharon Stone voor de actrices, de immer verwonderd ogende Berkley en de cynische Gershon, die in Verhoevens 'Showgirls' hun eerste grote rollen hadden. Beiden moesten dit optreden ver van zich afwerpen om verder te komen in Hollywood. En dat terwijl het in Amerika en Europa fel bekritiseerde 'Showgirls' niet eens zo superslecht is: het is een op hol geslagen 'Spetters': clichématig, banaal en bloot maar best onderhoudend.

NELLY & MONSIEUR ARNAUD

Regie: Claude Sautet; FR/DLD, 1995. Met Emmanuelle Beart, Michel Serrault. ZDF, 1.05-2.45 uur.

Emmanuelle Beart volgde Romy Schneider op als Claude Sautets favoriete hoofdrolspeelster en ze blijkt even goed als haar voorgangster in het spelen van zwijgzame, beheerste vrouwen, die met weinig veel weten te suggeren. In deze ontroerende, psychologische studie speelt ze Nelly, een jonge vrouw die de veel oudere Michel Serrault gaat helpen met het opruimen van zijn archief. De twee mensen verkeren beiden in crisis -zij gescheiden, hij zijn leven aan het afbouwen- en raken bevriend. Zoals gebruikelijk in de films van de melancholieke Sautet blijven hun gevoelens zo lang onuitgesproken dat ze alweer bijna tot het verleden behoren.

ALL THE PRESIDENT'S MEN

Regie: Alan J. Pakula; VS, 1976. Met Robert Redford, Dustin Hoffman. BBC 1, 1.25-3.40 uur.

Romantische en adequate verfilming van de geschiedenis van journalisten Bob Woodward en Leonard Bernstein die schrijvend in The Washington Post de Watergate-affaire aan het licht brengen. Het licht in het redactielokaal contrasteert met de duisternis tijdens de gesprekken die de razende reporters voeren met de ingewijden, met name hun belangrijkste informatiebron: 'Deep Throat'.