Klacht

Het kost mij altijd een paar dagen om weer te doen alsof de afgelopen drie weken niet bestaan hebben. Ja, nee, dat heb ik wel gezegd, maar dat was in de campagne. Straks gaan de partijleiders allemaal met de hoed in de hand bij majesteit langs om eerbiedig te zeggen wie er moeten gaan regeren. Dat blijkt dan ineens niet meer gebaseerd op wat ze gisteren nog het beste vonden voor het land, maar op de ervaring dat het voor alle partijen het beste is als de oppositie niet al te sterk wordt.

Het scheen geen saaie campagne. Nog nooit waren de lijsttrekkers zo vaak op de tv met steeds hetzelfde. Het leek spektakel. Maar het is hard nodig dat de journalistiek weer het heft in handen neemt. Een beetje klaar-overtje spelen, dat kan niet het hoogst bereikbare zijn in de media. Als de televisie en de radio echt werk willen maken van hun opdracht, dan zitten er bij een zogenaamd debat niet langer zes lijsttrekkers, maar maximaal twee. En dan zijn er geen twee klaar-overtjes maar wel zes.

Dan kun je ook echt iets maken van het enige incident van de hele campagne: VVD-leider Zalm die riep dat Wouter Bos van de PvdA liegt en bedriegt. Dat werd snel verdonkeremaand onder het motto: heren, dame ook, we moeten niet afglijden naar de vorige keer en op niveau blijven discussiëren. Even afgezien dan van Klaas de Vries, die als een soort NSB'er wordt afgeschilderd, omdat hij van de PvdA en dus links is, omdat hij minister van binnenlandse zaken was toen Pim Fortuyn werd vermoord en omdat hij in een paars kabinet heeft gezeten. Terwijl het om een heel fatsoenlijke man gaat, op het doodsaaie af. Veel meer was er niet te beleven.

Maar politici horen elkaar juist dag na dag ervan te beschuldigen het volk valselijk voor te lichten en uit te buiten, te bedriegen en te besodemieteren. Dat is politiek: handen thuis, mond open.

Voor de rest was het bij ons gisteren zo nat en bewolkt dat er geen vliegtuigje van de LPF doorkwam. Ik vertrouw er op dat Spong en Hammerstein vandaag nog de doodstraf eisen tegen Erwin Kroll.