Films op tv

ROMANCE

Regie: Catherine Breillat; FR, 1999. Met Caroline Ducey. WDR, 23.15-0.50 uur.

In 1999 was de Franse feministische regisseuse Catherine Breillat 'Filmmaker in focus' op het filmfestival in Rotterdam. Met groot succes: haar nieuwe film 'Romance' werd er (vooral dankzij de echte seks) een van de meest besproken films. Vanavond gaat de 32ste editie van het festival van start. In 'Romance' borduurt Breillat voort op haar oude thema's: macht en onmacht in liefde en seksualiteit, de strijd tussen autonomie en zelfverlies, tussen iemand zijn en iemand hebben. Het zijn thema's waarmee ze zich plaatst tussen de filmmakers van de jaren 70, de periode waarin Breillat met filmen begon, en waarin er obsessief werd nagedacht over macht en onmacht, binnen en buiten de (hetero)seksuele relatie. Denk aan films als 'The Night Porter' van Cavani of 'Salo' van Pasolini. Breillat beperkt zich in het trage, theoretische 'Romance' tot de s/m-dynamiek in de relatie tussen man en vrouw en koestert de in Frankrijk wel vaker verkondigde gedachte dat uit een heteroseksuele liefde weinig moois kan bloeien. Begeerte corrumpeert, aldus de Française. Dat doet het ook in het geval van onderwijzeres Marie, die zich in haar onderzoek naar haar seksualiteit passief overgeeft aan anonieme vrijers en een sadomasochistische relatie begint met een oudere man.

NAKED

Regie: Mike Leigh; GB, 1993. Met David Thewlis, Katrin Cartlidge. ARD, 0.35-2.40 uur.

In 1993 deden de op straat zwervende bedelaars op het Filmfestival Rotterdam goede zaken dankzij 'Naked', de film waarmee de Engelse regisseur Mike Leigh definitief zijn naam vestigde. Het zou toch maar eens een 'Johnny' zijn die je geen gulden geeft! In Leighs road-movie langs de Londense zelfkant speelt David Thewlis deze charismatische Johnny, een briljante klootzak: agressief, cynisch, erudiet, geestig. Direct in het begin van de film door de camera betrapt op een 'date-rape' in Manchester en vanaf dat moment op de vlucht naar en in Londen, afwisselend opgevangen door te aardige vrouwen, dan weer door diezelfde dames de straat opgeschopt. Volgens velen toonde Leigh's grimmige 'Naked' het naakte bestaan, de wereld zoals zij is. Jammer is wel dat de complexiteit van de hoofdpersoon zich niet weerspiegelt in de vrouwelijke personages om hem heen. Die laten zich in twee categorieën indelen: hersenloze slachtoffers of opbeurende verpleegstertypes.