Premier Sjaron zet beladen gevangenenruil met Hezbollah door

TEL AVIV - Het Israëlische kabinet heeft gisteren ingestemd met een gevangenenruil met de radicale Libanese groepering Hezbollah.

Israël is bereid vierhonderd Palestijnse en tientallen Libanese, Soedanese, Marokkaanse, Libische en Jordaanse gevangenen vrij te laten, in ruil voor een Israëlische zakenman en de stoffelijke resten van drie militairen.

Het besluit viel na een lange en geladen zitting. Tevoren had premier Ariël Sjaron zware druk op de ministers uitgeoefend. Uiteindelijk stemden elf ministers voor, en elf tegen, waardoor Sjarons stem de doorslag gaf. De verwachting is dat de uitruil op korte termijn zal plaatsvinden, al is dat nog niet honderd procent zeker. Zo eist Hezbollah ook de vrijlating van een Libanees die 24 jaar geleden bij een terreuraanval een Israëlische vader en dochter vermoordde. Israël weigert de dader uit te leveren volgens het principe dat het geen gevangenen met bloed aan hun handen laat gaan.

De media meten al weken alle voors en tegens uit van de ruil die Israël diep verdeelt. Commentatoren toonden zich gisteren uiterst kritisch over de deal, omdat Israël op deze wijze Hezbollah-leider Nasrallah tot kampioen van de Palestijnse zaak kroont. Tegenstanders in het kabinet waarschuwden dat de prijs die Israël betaalt Hezbollah slechts zal aanmoedigen nog meer Israëliërs te kidnappen.

Emotioneel heeft de ruil families tegen families opgezet. Zo is de Israëlische navigator Ron Arad geen onderdeel van de overeenkomst. Zijn vliegtuig stortte in 1986 boven Libanon neer. Hij werd gevangengenomen, kennelijk doorverkocht aan de Iraanse Wachters, en zou nu al vijftien jaar in een Iraanse cel wegkwijnen. De familie beschuldigt de regering ervan het doodvonnis van Arad te hebben getekend. Temeer daar de Libanese militieleider, die Arad indertijd aan Iran zou hebben doorverkocht, en die vervolgens door Israël werd gegijzeld, wel vrijkomt.

Met demonstraties -ook gisteren nog tijdens het regeringsberaad- en in gesprekken met ministers hebben zijn familie en strijdmakkers geprobeerd het besluit tegen te houden. Tegenover zich vonden ze de kinderen van de gekidnapte zakenman en kolonel b.d. Elchanan Tannenbaum en de familieleden van de drie soldaten. Die hopen nog altijd dat hun zonen in leven zijn.

De discussie kreeg een wrange wending toen bleek dat Tannenbaum niet zomaar was ontvoerd, maar door zijn goklust in de schulden was geraakt en naar Aboe Dhabi was gevlogen voor 'de deal van zijn leven'. Mogelijk is hij vandaar vrijwillig naar Libanon doorgevlogen. De aanhangers van Arad -en zij niet alleen- vragen zich dan ook af waarom Ron Arad, die in Israël is uitgegroeid tot een nationaal symbool, geofferd wordt voor een louche zakenman.

Premier Sjaron stelt zich op het standpunt dat de ruil nodig is om het leven van Tannenbaum te redden. Daarmee suggereert hij dat Arad mogelijk niet meer in leven is. Een regeringsrapport stelde onlangs dat Israël ervan uitgaat dat Ron Arad leeft.