Delfzijl (1)

Verslaggever Nico de Fijter schaart zich in de rij van doemdenkers over Delfzijl (Trouw, 7 februari). Het is waar dat Delfzijl-Noord een wijk is die wordt gesaneerd. Het is niet waar dat er daar niet hard wordt gewerkt aan vernieuwing.

Het is ook niet waar dat er in Delfzijl-Noord op een rij van 15 huizen na niets nieuws staat. De zanden- en riffenbuurt is inmiddels voor het grootste deel vernieuwd. Een deel van de wijk achter de nieuwbouw in de Biessummer-waard eveneens. Delfzijl heeft prachtige plekjes, mooie terpen en maren en de steeds veranderende traag stromende Eems. De oliecrisis van 1973 heeft roet in de geplande groei gegooid. Dat heeft niemand toen kunnen voorzien. Maar vooral hebben Groningen-Stad en Groningen-Provincie ervoor gezorgd dat Delfzijl geen goede verbindingen kreeg. Groningen-Stad moest het dominante centrum blijven. De havens heten nu ook 'Groningen-Seaport'. Er is geen provincie waar het bestuur van stad en provincie zo dicht op elkaars lip zitten. De aanleg van de Eemshavenweg, die niet via Appingedam/Delfzijl loopt maar nu het mooie Hoogeland voor altijd door midden snijdt, is er een voorbeeld van. Groningen-Stad moest en zou een rechtstreekse verbinding met de nieuwe haven hebben. De provincie heeft de rijksweg naar Delfzijl later verruild voor de Eemshavenweg. Het 'karrespoor' naar Delfzijl is er het gevolg van en is een provinciale weg geworden met het motto 'tachtig is prachtig'.