Powell, Irak en de Veiligheidsraad

Het betoog dat de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Colin Powell gisteren voor de VN-Veiligheidsraad hield was een indrukwekkende poging die raad en de internationale gemeenschap ervan te overtuigen dat het Iraakse regime volstrekt niet voldoet aan de eisen die zijn neergelegd in VN-resolutie 1441, die in november vorig jaar unaniem door de Veiligheidsraad werd aangenomen.

Irak beschikt nog steeds over chemische en biologische wapens, heeft de raketten om ze te vervoeren, is eveneens bezig met de ontwikkeling van kernwapens en leidt de VN-wapen-inspecteurs om de tuin, zo hield Powell de raad voor. Om daaraan toe te voegen dat de raad dat niet over zijn kant mag laten gaan. Maar net als president George W. Bush in zijn 'troonrede' van vorige week stelde Powell Irak geen ultimatum en legde hij de raad geen tijdschema voor het begin van een oorlog tegen Irak voor.

Dat Irak tekortschiet bij het uitvoeren van resolutie 1441 was vorige week ook al omstandig uitgelegd door de leiders van de VN-wapeninspecteurs, Hans Blix van UNmovic en Mohammed El Baradei van het Internationale Atoomagentschap IAEA in Wenen. Zij vroegen de raad om meer tijd voor hun onderzoek in Irak, en gisteren sloot de meerderheid van de raad zich daar nog eens bij aan.

Die tijd moet er komen, ook na de rede van Powell, hoe indrukwekkend die ook was. Natuurlijk hebben wij meer vertrouwen in minister Powell dan in dictator Saddam, van wie we eergisteren nog eens mochten vernemen dat hij niets te verbergen heeft. Zoals hij dat na de Golfoorlog ook al zei tegen de voorgangers van deze lichting VN-wapeninspecteurs, en tegelijk alles deed om zijn door de VN verboden wapens te verbergen.

Maar de mogelijkheid dat Irak van zijn verboden wapens wordt ontdaan, zonder oorlog te voeren, is nog steeds niet tot het uiterste benut. Tenslotte wisten ook de voorgangers van UNmovic uiteindelijk en ondanks Iraakse tegenwerking enorme hoeveelheden wapens op te sporen en te vernietigen, en Saddam van een kernwapen af te houden.

Maar de tijd dringt wel en dat zal de Veiligheidsraad, op straffe van ongeloofwaardigheid, moeten erkennen. Dat laatste kan door het inspectieregime fors uit te breiden én fors aan te scherpen. Waarbij de informatie van Colin Powell van grote waarde kan zijn.