Schouten

Welke is de leukste, die over Van Lunteren sr. die wakker schiet na een dagmerrie over een lekke band, het 'voor elkaar'-triootje van Amstel Biertje, tantetje Loes uit Duitsland of Dick Calvé-Advocaat?

Ik begrijp dat de Ster, producent van de lawaaiigste televisie-momenten, wil dat u vandaag uw keuze hebt gemaakt uit de leukste commercials. Hé ja, er kon nog wel een kunstvorm bij. Mij lijkt het zinvoller om eens bij de fabrikanten te informeren of het allemaal ook nog wat oplevert. Zo heb ik jarenlang gelachen om de filmpjes van Even Apeldoorn Bellen, zonder ook maar in de verste verte te weten wíe er wát mee bedoelde. Het zou me dan ook niet verbazen dat de grappigste reclameboodschappen hun doel voorbij schieten, terwijl de bebrilde nerd die ons vertelt dat je bij Frisia geld bespaart het ware melkkoetje is. Want ik koop beslist geen Peugeot 206 omdat een Indiër er lollig van droomt. Liever zou ik eens discussiëren over allerlei twijfelachtige trends in de reclame. Neem nu de recente opkomst van de dwerg in spotjes. Ik tel er momenteel drie, we zien een dwerg uit z'n dak gaan terwijl hij op een bank staat te swingen, dan is er de als politieman vermomde dwerg-ME'er die op een klein paardje komt aansnellen, en voorts heugt mij er een die iets ongeloofwaardigs doet bij basketbal. Tot nu toe is het mij niet gelukt om zonder gemengde gevoelens naar deze commercials te kijken. Levert de zeer kleine mens in de reclame het bewijs van zijn emancipatie, of is het een goedkoop effectbejag van de makers en doet de dwerg dienst als een soort hedendaagse joker? We zullen het maar niet aan de reclamemakers vragen, die natuurlijk allerlei beste redenen zien om de kijkers te bereiken, maar aan het gezonde verstand. Er zijn geloof ik in principe twee gedachten mogelijk: een dwerg is een gewoon mens en waarom zou hij dus niet gewoon meedoen? Een dwerg is een opmerkelijk mens en trekt de aandacht. Maar hij doet in de reclamespotjes niet gewoon mee in het achtergrondkoortje, hij doet een kunstje waar je van staat te kijken. En wij maar schuddebuiken dat die kleine man zoiets koddigs doet. De ouderwetse nar dus. Het circusnummer. Mij bevalt het helemaal niet. Maar ik hoop van harte dat ze zelf mijn onrustgevoelens overdreven fijngevoelig vinden.