Jeroen

Eerlijk zeggen: heeft u deze week naar Michael Jackson gekeken of naar Saddam Hoessein? ,,Ik wilde graag naar Michael Jackson, maar we moesten blijven kijken van Clairy'', zei Jeroen Pauw dinsdagavond in 'Nova'. Jeroen is nog steeds iets meer van de glamour dan van de grote politiek, maar het was ook een lastige keuze, want beide interviews waren zo bijzonder dat zowel Yorin als de publieke omroep zijn programmering aanpaste. Er waren een paar merkwaardige overeenkomsten tussen het Amerikaanse popidool en de Iraakse heerser. Beiden leven teruggetrokken in hun paleizen, en worden, omringd door lijfwachten, van het gewone leven afgeschermd. Beiden lieten zich door een Brit -Martin Bashir en Tony Benn- ondervragen. Het domein van Jackson heet Neverland, het sprookjesland van Peter Pan, een paradijs voor een tienjarige. Ook Saddam zetelt in een stad die geldt als de bakermat van de Arabische sprookjes. En Jackson mag -op het maniakale af een grote kindervriend zijn, Saddam demonstreert ook graag zijn genegenheid voor kinderen zoals we ons allemaal nog herinneren.

Jackson was natuurlijk onderhoudender dan Saddam. Zijn ondervrager was veel vrijer. De oude Benn mocht na zijn vraag telkens tien minuten naar een Arabisch antwoord luisteren dat hij niet verstond en omdat Saddam dat zo had bepaald moesten ook wij die lange, nietszeggende doodsaaie monologen uitzitten. Er mocht niet in worden geknipt. Dat is het ware kenmerk van dictatoren: het opleggen van verveling. Stalin was er berucht om. Hoogtepunt van het interview was het moment waarop Saddam het theekopje naar zijn mond bracht. Hij trilde niet, maar hield de rug van zijn vrije hand als een schotel onder het kopje. Ik beschrijf het maar even voor het geval u het heeft gemist. Daarna sprak hij weer verder. We beten ons manmoedig door het gesprek heen (er dreigt tenslotte een oorlog) en weerstonden de verleiding terug te zappen naar Jackson die in het vrije, uitzinnige Las Vegas juist bezig was een half miljoen dollar te betalen voor twee vazen.

Een dag later volgde opnieuw een belangrijke herprogrammering van de publieke omroep en -in dit geval- RTL-Z. Colin Powell en zijn multimediale presentatie voor de Veiligheidsraad. Opmerkelijk dat de Duitse televisie het niet rechtstreeks uitzond. Na afloop spoelde een golfje van duiders en zieners over ons heen, in '2Vandaag', 'B & W', 'Netwerk' en 'Nova'. Ja, ook Jeroen had weer moeten kijken van Clairy. Bij het afspelen van de afgeluisterde telefoongesprekken tussen Iraakse officieren was hij even opgeveerd alsof hij iets herkende. En zo kon hij 's avonds ons en 'Nova'-gast Hans van den Broek deelgenoot maken van zijn waarneming: ,,Dit wordt gezien als een belangrijk bewijs, terwijl het toch iets heeft van de potsierlijkheid van een Kuifje-boek.''