Niets mis met stembanden, de sopraan heeft spit

Wat ging er mis met operaster Miranda van Kralingen tijdens de première van 'Tosca'? Gewoon een slechte avond of structurele stemproblemen?

Hoewel het publiek Miranda van Kralingen vrijdagavond in Utrecht na afloop van 'Tosca' warm toejuichte, kon je aan het gezicht van de sopraan zien dat ze zelf niet gelukkig was. De topnoten werden met de moed der wanhoop gezongen.

Aan deze Tosca mankeerde wat en dat was in de kritieken van de landelijke dagbladen te merken. Niet dat Van Kralingen werd neergesabeld, want daarvoor wordt ze door de critici te veel op handen gedragen. Maar toch. NRC Handelsblad: 'De normale esthetiek van perfect geproduceerde noten uit de partituur en zuiver geïntoneerde zang is ze dan in haar naturalistische krijsen ver voorbij'; Algemeen Dagblad: 'Ongemakkelijke hoge c's'; Het Parool: 'Had pijnlijk duidelijk haar avond niet'.

Dat Miranda van Kralingen met overtuiging een 'Tosca' van vocaal kaliber kan zingen, bewees ze in de zomer van 2001 bij de Welsh National Opera. Sommige critici vroegen zich af of er iets aan de hand was met de zangeres. Bij navraag blijkt dat inderdaad het geval. ,,Vanaf vorig jaar augustus heb ik chronische spit'', vertelt Van Kralingen. ,,Maar met mijn stembanden is niks mis. Die heb ik laatst nog laten onderzoeken. Als er met mijn stembanden iets niet in orde zou zijn, dan zou ik nooit een 'Tosca' hebben aangenomen.''

,,De spit en de pijn komt met vlagen. In december moest ik concerten afzeggen met het Limburgs Symphonie Orkest, omdat ik toen amper kon lopen. Daarna ging het weer beter, maar een paar weken vóór de première van 'Tosca' speelde het weer op.''

Pijn in de rug heeft gevolgen voor het ondersteunen van de adem met het middenrif. Door het aanspannen van het middenrif kun je de adem door de stembanden sturen, maar daar heb je ook de rugspieren voor nodig. Als die aanspanning door pijn niet optimaal kan plaatsvinden, verlies je vooral de steun onder de hoge noten en komt het op de stembanden alleen aan. ,,Tijdens de repetities zong ik niet voluit en hoopte op verbetering. In de week van de première dacht ik nog 'O, o', maar de adrenaline gaat toch stromen en afzeggen ligt niet in mijn aard. Je wilt collegiaal zijn, een bedrijf niet in de problemen brengen en zó slecht ging het nou ook weer niet. We hebben wel overwogen om voorafgaand aan de première een aankondiging te doen, maar deden dat uiteindelijk toch maar niet.''

,,De eerste akte ging heel goed, maar daarna was het op. Ik kreeg pijn en had geen reserve meer over. Dan ga je forceren om boven het orkest uit te komen, al is het niet zo dat ik dan volslagen uit het lood geslagen op het podium sta. Ik blijf niet in de missers hangen en de aria in de tweede akte ging weer heel goed.''

Van Kralingen heeft na de frustrerende vrijdagavond overwogen de rol terug te geven, maar zondagmiddag ging het al weer beter en het publiek is enthousiast en heeft er kennelijk niet zo'n last van dat Van Kralingen niet in topvorm is. ,,Ik wil ook niet de naam krijgen een afzeg-sopraan te zijn.'' In alle toonaarden ontkent de zangeres dat haar stem wegens te zware rollen aan slijtage onderhevig is. ,,Er wordt zoveel onzin gesuggereerd. Ook nu, met deze fysieke problemen, heb ik techniek genoeg om mezelf niet kapot te zingen.''