*

 

Nederlanders ingewijd met bunkeralarm

Gert Jan Rohmensen − 11/02/03, 00:00

Veel is gezegd over de risico's die de Nederlandse Isaf-troepen in Afghanistan lopen. Niet ten onrechte, bleek gisteren.

KABOEL - Demissionair minister van defensie Henk Kamp heeft rond halfzeven de laatste woorden van zijn persconferentie nog maar net uitgesproken of de sirene gaat: bunkeralarm! De circa 1900 militairen van de multinationale brigade Isaf in Afghanistan grissen hun wapens bijeen en zetten het in het donker op een draf naar een van de bunkers op het blubberige terrein van Camp Warehouse. Ook de bezoekende vip-delegatie moet eraan geloven. Met een bezorgde blik en gewapend met een koker chips en een colaatje beent minister Kamp zo snel mogelijk met de militairen mee.

Bunker 3, met dikke muren van beton en steen en zandzakken op het dak, vult zich razendsnel met mannen en vrouwen in camouflagepakken. Niemand weet nog wat er aan de hand is. De eerste gedachte is een ingelaste oefening, speciaal voor het ministersbezoek. Kamp heeft eerder op de dag de commando-overdracht van Isaf aan het Duits-Nederlandse legerkorps bijgewoond. Even later blijkt het ernst: het operatiecentrum meldt twee raketinslagen op slechts 400 meter van Camp Warehouse, de thuisbasis van militairen van dertien verschillende nationaliteiten.

,,Dit gebeurt steeds vaker'', weet een van hen, die nog maar twee weken in Afghanistan is, zittend op een van de lange houten banken in de koude bunker.

VERVOLG OP PAGINA 7

'Iemand wil aangeven dat hij nog bestaat'

Isaf-overdracht

VERVOLG VAN PAGINA 1

,,Tot nu toe was het zo een keer per maand raak, maar nu is het toch al twee of drie keer in de maand'', vertelt de soldaat.

Wie de projectielen -al zes of zeven sinds vorig jaar augustus- afschiet is onduidelijk, maar de basis is in elk geval nooit geraakt. Bij elk incident worden patrouilles uitgezonden naar de plaats waar ze vermoedelijk zijn afgevuurd, maar daar wordt natuurlijk nooit iemand aangetroffen.

Speculaties over wie achter de granaataanvallen zitten zijn er genoeg. Zo zou de Afghaanse veiligheidsdienst NDS 'lopen te zieken', zegt overste Van der Woerdt, plaatsvervangend contingentscommandant.

Ook de mogelijkheid van krijgsheren of andere 'antiwesterse elementen' acht defensie niet uitgesloten. Omdat geen van de raketten doel heeft getroffen, vermoedt Kamp dat het pesterijen zijn. ,,Ik heb meer het idee dat iemand even wil aangeven dat hij nog bestaat'', zegt de minister. Hij heeft zich laten vertellen dat het meestal om 35 jaar oude raketten van Chinese makelij gaat die met een lange lont worden aangestoken.

Naar aanleiding van de voorlaatste inslagen trokken onder meer de militaire vakbonden aan de bel en eisten van Kamp een nieuwe veiligheidsanalyse. Die komt binnenkort, maar om het groeiende gevoel van onzekerheid de baas te blijven stuurde defensie alvast een paar patria-pantserwagens en een geavanceerde mortier-opsporingsradar vooruit. Daarmee kan de baan van een granaat nauwkeurig worden bepaald, alsook de plaats waar die is afgevuurd en het inslagpunt.

De radar, die afgelopen zaterdag in bedrijf werd genomen, bewijst gisteren meteen zijn diensten. Na anderhalf uur in de kale bunker -waar inmiddels noodrantsoenen zijn uitgedeeld terwijl het eten in de keuken staat te verpieteren- weet overste Van der Woerdt te melden dat de eerste radarmeldingen uitwijzen dat het projectiel acht kilometer ten oosten van de basis is afgevuurd en zo'n acht kilometer zuidwaarts is neergekomen.

Even na halftien gaat de sirene opnieuw: veilig. Buiten klinkt gejuich. Na een veiligheidscontrole van het hele terrein kan iedereen weer aan het werk. Een uur later is ook de eetzaal weer open en kan er eindelijk gebunkerd worden.

mailIcon print |