In de geest van Michiel de Ruyter

Britse kranten vergeleken het verzet van Corus IJmuiden tegen de plannen van de Londense hoofdvestiging om de Nederlandse aluminiumactiviteiten te verkopen met de in Britse ogen nog altijd vermetele gang van Michiel de Ruyter naar Chatham in juni 1667. Daar aan de monding van de Thames stak De Ruyter de Engelse vloot in brand. Precies zo zou voorzitter Berndsen van de raad van commissarissen van de Nederlandse vestiging, Engeland in het hart hebben geraakt. Hij weerstond het machtsvertoon van de Britse top van Corus en kreeg topman Tony Pedder via de rechter op de knieën.

In de ogen van een Brit zal het altijd wel verwonderlijk zijn als een klein landje zich met succes aan de wil van een groot land onttrekt, maar de vergelijking is grotesk. Het conflict bij Corus gaat niet over onenigheid tussen nationaliteiten. Het is een conflict tussen belangen en een diepgaand verschil van mening over de te volgen concernstrategie. In Nederlandse ogen wilde de concernleiding goed geld naar kwaad geld gooien.

Met de beslissing om de tegensputterende raad van commissarissen voor de ondernemingskamer van de rechtbank te slepen, toonde de top van Corus aan geen snars te begrijpen van de positie van zo'n orgaan bij een Nederlandse onderneming. Bovendien getuigde de eis aan de ondernemingsraad in IJmuiden om af te zien van zijn instemmingsrecht, van arrogantie.

Dat de Nederlandse rechter daarvan niet onder de indruk is geraakt, valt slechts toe te juichen. Raad van commissarissen en ondernemingsraad kun je niet zomaar ter zijde schuiven. Trouwens, waarom zouden zij werkloos toe moeten zien hoe de Engelse top het concern als geheel alleen maar verder achterop helpt?

Het aftreden van de Brit Tony Pedder als voorzitter van de raad van bestuur maakt hopelijk de weg vrij voor een oplossing zonder dat British Steel en Hoogovens de fusie terugdraaien en in het vervolg weer ieder hun eigen weg gaan. Dat Hoogovens in 1999 de fusie aanging, was begrijpelijk. De Britse tak draaide toen weliswaar al niet goed, maar een zelfstandig Hoogovens is op de oververzadigde internationale staalmarkt ook niet tot overleven in staat. In 1999 was concentratie op de staalmarkt aan de orde van de dag. De geschiedenis terugdraaien is onmogelijk.