Met de regelmaat van de jaargetijden duikt het pabo-doemscenario op. Ook nu weer. Studenten op de pabo kunnen niet spellen en rekenen, hebben een beroerde vooropleiding, krijgen hun diploma cadeau vanwege de tekorten in het onderwijs en kunnen geen artikel van tien pagina's doornemen.
Volgens reken- en wiskundespecialist Fred Goffree dreigt in het basisonderwijs een ramp als de pabo's niet radicaal veranderen (Trouw, 13 januari). Met die domme leerlingen wachten ons dramatische citoscores en verdwijnen we uit de top van de internationale onderwijsranglijsten.
De pedagogische academies van voor 1983 leverden volgens Goffree nog kwaliteitsmeesters en -juffen af. En ik kan erover meepraten, want mijn diploma dateert uit 1982. Vreemd alleen dat mij niet te binnen wil schieten waar hem dat kwalitatieve nou in zat. Dat we uitgebreide theorieën kregen over het motiveren van kinderen? Dat we af en toe 's een dictee kregen, dat meetelde op je rapport? Wij zeiden onderling dat je wel erg dom moest zijn om te blijven zitten, want vergeleken bij de havo was dit een makkie.
Maar of we startbekwaam voor de klas kwamen? Of we berekend waren op het managen van een groep van dertig kinderen? We zijn er wel gekomen natuurlijk, ietwat smalend bekeken door de generaties voor ons die onafgebroken lieten doorklinken hoe laag zij het niveau van de volgende lichting onderwijzers vonden. Zoals wij dat vervolgens weer vonden van de mensen die na óns kwamen.
Toen ik na tien jaar basisonderwijs en acht jaar voortgezet onderwijs terugkeerde op een pabo, als docent Nederlands, heb ik mij verbaasd over de enorme inzet en motivatie van docenten en studenten, over het sterke onderwijssysteem en het doortimmerde pabo-programma. Met ruim aandacht voor de didactiek van de kernvakken rekenen en Nederlands.
Ik zie studenten driftig doende met jeugdliteratuur, methode-onderzoek en zelfstudie. Studenten die naarstig hun best doen de koppeling te leggen van theorie naar praktijk. Studenten met een mbo-vooropleiding die zich willen bewijzen door keihard te werken. Mentoren op stagescholen die uitermate tevreden zijn over studenten. Collega's die studenten in kleine groepen begeleiden in stage en studie. De pabo heeft behoefte aan een lentegeluid, om volledig tot bloei te komen. Kunnen die doemdenkers in het vervolg geen winterslaap houden?
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.