Caravantypes

Het regent praktische woontips in bladen, kranten en op de tv. Reuze handig, maar zijn ze ergens op gebaseerd? Wat zegt de wetenschap over ons woongedrag?

Je moet ervan houden, maar veel mensen zwéren erbij: op stap gaan met de caravan. Meer dan een half miljoen caravans zijn er in Nederland. Voor buitenstaanders, zo schreven Britse sociologen van de Lancaster universiteit in 1998, zien caravanbewoners er wellicht net zo homogeen uit als hun behuizing. Maar zo simpel is het niet. De onderzoekers onderscheiden vier categorieën. Allereerst, de plezierzoekende families met kinderen. Die huren vaak een stacaravan van waaruit ze zoveel mogelijk vertier in de directe omgeving zoeken. Dan zijn er de actieve toerkampeerders, die minder waarde hechten aan comfort -vandaar hun kleinere caravan- maar meer aan sport en ontspanning. Ze hebben niet de neiging veel op te trekken met andere kampeerders. De derde groep wordt gevormd door de privé-relaxers, die op hun gemakje in de eigen caravan zitten en weinig behoefte hebben aan vermaak of sport in de omgeving. Ten slotte is er de kampeerenthousiast, die helemaal opgaat in het kampeerwereldje en hevig socialiseert met de andere campinggasten.

De kampeerders vertelden de onderzoekers dat ze het belangrijk vinden dat hun caravan bekend terrein is. Dat is niet het geval met een hotelkamer, die bovendien door talloze vreemde mensen is gebruikt. De caravan is 'eigen': je weet hoe hij eruitziet, wat ermee is gebeurd en wie ervan gebruikmaken. Er zijn minder angstige momenten op verre bestemmingen als je een eigen uitvalsbasis hebt. Een van die onzekere elementen is het voedsel in een ander land. Voor veel kampeerders is het zeer belangrijk om het eigen potje te kunnen koken.

De spreekwoordelijke vrijheid die kampeerders zo hoog in het vaandel hebben staan, is zeer betrekkelijk. Ze kunnen niet overal neerstrijken waar ze willen en kunnen zich veelal niet ongestraft anders gedragen dan de campinggasten om hen heen. 'Kampeerders', zo stellen de onderzoekers, 'onderschatten waarschijnlijk de mate waarin ze de gezamenlijke normen van hun kampeergemeenschap hebben overgenomen en reproduceren.'

Bovendien blijkt, althans volgens een Nieuw-Zeelandse studie, dat de taakverdeling tijdens een kampeervakantie doorgaans niet veel anders is dan thuis. Mannen helpen weliswaar, maar vrouwen doen veruit de meeste huishoudelijke klusjes. Toch beleefden de onderzochte vrouwen lol aan hun vakantie; volgens de onderzoekers vooral omdat ze meer gelegenheid hebben aandacht te geven aan de relatie, en omdat het tempo en het niveau van de werkzaamheden minder hoog liggen dan thuis. Door de kleinere omvang van de caravan is het huishouden minder omvangrijk, maar er komen wel allerlei nieuwe taken bij: watertanks vullen, chemische toiletten legen en kleding wassen en douchen buiten de deur. Zelfs dat soort klusjes kan kennelijk de welkome breuk met de alledaagse sleur zijn die een vakantie zo nuttig maken.