Agassi werpt zich op als kandidaat-winnaar

MELBOURNE - Veel meer dan vroeger geniet Andre Agassi van het leven, van tennis op hoog niveau en van moeilijke wedstrijden. Nu hij het publiek (met vrouw Steffi en zoon Jaden) bedankt met buigingen in alle richtingen, lacht het leven hem toe, speelt hij beter dan ooit en triomfeert hij waar verliezen tot de mogelijkheden behoort.

In de derde ronde Australian Open werkte de Amerikaan, die in april 33 wordt, zich over een uiterst lastige hindernis. The Las Vegas Kid overtroefde de Fransman Nicolas Escudé in vier sets: 6-2 3-6 6-3 6-4. De tweevoudig winnaar van Rotterdam sloeg totaal zestig prachtige winners en toch was hij uit het toernooi. Agassi was dan ook niet goed, geweldig of uitstekend, hij was super. ,,Mijn ervaring heeft mij geleerd dat je in grandslams op het juiste tijdstip goed moet spelen. Dit was een zeer gevaarlijke ronde voor mij, dus moest ik een hoog niveau halen. Inderdaad sloeg Escudé de bal enorm, zijn timing bij de returns was perfect. Hij zette mij onder zware druk. Het geeft dan ook bevrediging er doorheen te zijn gekomen.'

De finale Agassi versus de Australische favoriet Lleyton Hewitt kan prachtig worden, als beiden tenminste zo ver komen. In Australië willen de hoogstgeplaatste spelers nog weleens sneuvelen in het voorwerk. Agassi heeft in zijn helft van het wedstrijdschema nog de Fransman Grosjean en de Spanjaard Ferrero zitten. Hewitt kan 2002-finalist Safin uit Rusland treffen voor de finale. Agassi's kansen stijgen, gezien zijn tennis en uitstraling.

Agassi voelde zich zo plezierig, dat hij na afloop van de afmattende partij bij 35 graden hitte uitgebreid op zijn praatstoel ging zitten en anekdotes ophaalde. Over zijn landgenoot Pete Sampras met name. De winnaar van de laatste US Open besloot af te zien van Melbourne en Agassi, die in New York de finale van hem verloor, respecteerde dat besluit. ,,Pete heeft genoeg gedaan om ieders respect te verdienen bij alles wat hij in tennis doet of nalaat.'

Andre Agassi groeide als tennisser op bij de junioren in de gouden generatie van Amerika: Sampras, Chang en Courier. Agassi: ,,Ik heb toen nooit geloofd dat Pete de beste van ons allemaal zou worden. Elke andere wel, maar niet hij. Ik speelde in 1989 tegen Pete in Rome en zei: 'De arme jongen kan de bal niet in de baan houden. Hij had nooit de tweehandige backhand moeten opgeven. Ik zie geen enkele toekomst voor hem.'

Veertien jaar later heeft Sampras veertien grandslams gewonnen (wereldrecord) en Agassi de helft. In Melbourne aast hij op zijn achtste. ,,Door overwinningen als tegen Escudé, scheurt de adrenaline door het lijf. Alles wordt overdrevener naarmate je ouder wordt. Je realiseert je dat er minder van alles resteert om te ervaren. Daar zitten ook teleurstellingen bij. Helaas heb je teleurstellingen nodig om te waarderen hoe prettig het is door moeilijke wedstrijden te komen. Ik heb er tegenwoordig veel meer plezier in.'