Brongersma

In een fel artikel hekelt de ethicus, verpleegkundige en docent neurologie Hans van Dam het arrest van de Hoge Raad in de zaak-Brongersma.

Wat er verder zij van de argumenten van Van Dam, hij zou er goed aan doen zich te verdiepen in de basisbeginselen van het strafrecht alvorens een arrest van de Hoge Raad met (ongetwijfeld goed bedoelde) juridische argumenten te bestrijden. Zijn stelling dat de Hoge Raad moet vrijspreken indien hij geen grond ziet voor straf is in ieder geval een misser. Al sinds jaar en dag bepaalt artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht: 'Indien de rechter dit raadzaam acht in verband met de geringe ernst van het feit, de persoon van de dader of de omstandigheden waaronder het feit is begaan, dan wel die zich nadien hebben voorgedaan, kan hij in het vonnis bepalen dat geen straf of maatregel zal worden opgelegd'. Van Dam kan het vreemd vinden dat de rechter iemand schuldig verklaart zonder straf op te leggen, maar de wet biedt de rechter deze mogelijkheid uitdrukkelijk. Overigens lijkt het Van Dam te zijn ontgaan dat in het verleden veel euthanasieartsen van deze bepaling 'geprofiteerd' hebben. Zou het dan toch zo zijn dat euthanasiasten als Van Dam liever niet naar het verleden kijken? Hoe dan ook, wie een arrest van de Hoge Raad als een 'historische vergissing' meent te moeten kwalificeren, zou zich toch wat basale juridische en geschiedkundige kennis eigen moeten maken.