campagnewerk

EINDHOVEN - Het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven tussen twaalf en twee. De personeelskantine. Lunch. Gekletter van messen en vorken. Zo meteen begint in het auditorium een debat. SP-lijsttrekker Jan Marijnissen is er niet bij. Verplichtingen in Gouda. Vooraf even canvassen moet kunnen.

Drieduizend mensen werken er in het hospitaal. Meest jonge blanke vrouwen. In het wit. De kantine is ook wit. Marijnissen schuift aan tafel bij vijf keurige dames. Een ietsje ouder dan de rest. Vrijwilligsters, blijkt. ,,Ik werkte eerst bij een bank. Nu begeleid ik patiënten. Fantastisch joh! Dankbaar!'

De dames eten gezond. Sla. Bruin brood. Karnemelk. Iets anders dan de boerenkool met worst in het ziekenhuismenu. Marijnissen gaat een tafeltje verderop. De keurige dames nemen hem nu direct de maat. ,,Hij heeft iets leuks. Is echt. Komt gemeend over. Hoe oud zou hij zijn?'

Marijnissen wordt, afgezien van Balkenende, als enige lijsttrekker bewaakt. Twee 'onopvallende' heren houden hem in het vizier. Maar ineens is hij weg. Zonder bewaking met de kok mee, de keuken in. De bodyguard: ,,Wij werken van een afstandje'.

Terug in de kantine. Met hbo-verpleegkundigen aan tafel. De verdiensten? Zonder onregelmatigheidstoeslag iets boven het minimum. ,,Schande', vindt de SP'er. Politici waarderen ons te weinig, vinden de verpleegkundigen. ,,Pas als ze zelf plat liggen.' Marijnissen: ,,Ik heb een hernia gehad'. Weer gaat het over zijn leeftijd. ,,Ik denk 46', raadt een blozende verpleegster. Zij krijgt een zoen. Want het is fout. Marijnissen is vijftig.