'Paars kan'

Met uitzondering van HP/De Tijd (en Elsevier dat in elk geval bij Trouw niet is bezorgd) verschijnen de opiniebladen deze week een dag later, zodat ze de verkiezingsuitslag nog kunnen meenemen. Helemaal is dat niet gelukt, althans niet bij Vrij Nederland waar halverwege de verkiezingsavond en dus nog voor de einduitslag de laatste kopij moest worden ingeleverd. Dat is aan de analyse ('De triomf van de jojo-democratie') van de verkiezingsuitslag af te lezen. Zo wordt heel pikant vastgesteld dat nu zelfs Paars bijna weer tot de mogelijkheden hoort. Bijna? Helemaal! PvdA, VVD en D66 hebben samen 76 zetels in de nieuwe Tweede Kamer, een meerderheid. Ook dat het CDA net iets groter eindigt dan de PvdA is niet terug te lezen. Vrij Nederland meent dat de stabiliteit door deze verkiezingen niet is hersteld. Eerst zal een einde moeten worden gemaakt aan de 'dubbelzinnigheid' die het huidige kiesstelsel kenmerkt. Net doen alsof het gaat om de verkiezing van een minister-president, terwijl het alleen gaat om kamerverkiezingen. Bos is in tegenstelling tot het CDA voor de gekozen minister-president. ,,The Boss zal nu zijn tanden moeten laten zien'', aldus Vrij Nederland.

Volgens De Groene Amsterdammer hebben de verkiezingen vooral verliezers opgeleverd. CDA en VVD hebben niet de door hen begeerde meerderheid gekregen. En het CDA zal de PvdA tijdens de formatie 'geen strobreed gunnen', omdat er wel degelijk ook andere coalitiemogelijkheden zijn. Voor de PvdA is regeringsdeelname slecht, omdat van de broodnodige hervorming van de partij niets terecht zal komen, vreest De Groene. Bovendien zal de PvdA scherp onder vuur komen te liggen van GroenLinks en SP. Ter rechterzijde zal dat klusje worden geklaard door de LPF. ,,De gevestigde orde is nog niet van ons af'', dreigde Mat Herben al. De Groene concludeert: ,,De LPF is de enige partij die deze verkiezingen écht gewonnen heeft''.

De omslag van HP/de Tijd wordt gesierd door de 'knappe koppen' van een aantal vrouwelijke kamerleden. ,,Vrouwelijk schoon als wapen in de politiek'', luidt de onderkop. De suggestie: politieke partijen plaatsen bewust steeds meer mooie vrouwen hoog op de lijst. In het artikel zelf wordt dit ondanks vele telefoontjes met politieke partijen niet hard gemaakt. Ton Elias had HP/de Tijd al gewaarschuwd: ,,Dat zal men nooit toegeven.'' 'Halfslachtig', vindt HP/de Tijd. En dat, terwijl aantrekkelijkheid, uitstraling en vertoon van persoonlijke zaken in dit tv-tijdperk zo belangrijk zijn. Vrouwelijke (maar ook mannelijke) politici moeten flirten met het grote publiek, als professionals uit Hollywood. Behoudende krachten binnen de politieke partijen willen er nog niet aan. De meeste vrouwelijke politici zelf ook niet trouwens. Met uitzondering van Ayaan Hirsi Ali: in dit opzicht een natuurtalent, meent HP/de Tijd.