Manifest Marokkanen

Iedere morgen kijk ik in mijn krant met de hoop dat er nu eens goed nieuws is in plaats van moord en doodslag, inbraak en verkrachting. Maar nee hoor: wij 16 miljoen Nederlanders hebben er ook in de voorgaande 24 uur weer een potje van gemaakt. Die 49 Marokkanen die een manifest ondertekenden (Podium, 'Eén dag geen nieuws over Marokkanen') moeten niet zo zielig doen, wij hebben allen in dit land een probleem.

Overigens ontbrak in de Trouw-weergave een facet dat hopelijk in het volledige manifest wel voorkomt: de grote criminaliteit onder Marokkaanse jongeren. Zelf probeerde ik vier verschillende jongelui wat te begeleiden. Eén daarvan had het manifest mede moeten ondertekenen: hardwerkend, betrouwbaar, solidair. De andere drie bleken crimineel en zitten reeds of komen nog wel in 't gevang. Alle drie zijn, als tweede generatie, geheel Marokkaans opgevoed en hebben geen notie -noch interesse- voor de Nederlandse cultuur en manier van leven. Kunnen de manifestschrijvers ons, welwillende Nederlanders, richtlijnen verstrekken hoe met deze ontwortelden om te gaan en kunnen/willen zij daaraan zelf een bijdrage leveren door eerste en tweede generatie Marokkanen zo om te scholen in hun gedrag dat zij niet alleen het warme Marokko maar ook het koude Nederland (met zijn goede wetten en toekomstperspectief) positief gaan waarderen?