UTRECHT - Het Nederlandse asielbeleid is doorgeschoten en door een ondergrens gezakt. Asielzoekers kunnen in het Aanmeldcentrum (AC) nog nauwelijks hun vluchtverhaal kwijt en voor ze het weten staan ze weer buiten. ,,Het land lijkt van God los. Moeders met baby's worden op straat gezet'', zegt directeur E. Nazarski van VluchtelingenWerk in het Utrechtse Vredenburg, waar duizenden medewerkers gisteren een dag staakten.
Het kost de vluchtelingenorganisatie geen moeite haar mensen op te trommelen voor een actiedag; de woede en wanhoop is groot. Vooral het uitzettingsbeleid van uitgeprocedeerde asielzoekers die al jaren in Nederland wonen, knaagt aan de wortels van het asielbeleid. ,,Ik dacht altijd dat het in een beschaafd land als Nederland nooit zover zou komen'', stelt Nazarski.
Demissionair minister Hilbrand Nawijn van vreemdelingenzaken is naar ,,het hol van de leeuw'' gekomen om uit te leggen waarom het beleid zo hard moet zijn. Om de vluchtelingenwerkers niet meteen de gordijnen in te jagen kiest hij zijn woorden zorgvuldig. ,,Het beleid moet humaan en rechtvaardig zijn'', zegt hij. ,,En natuurlijk ook streng.'' Nawijn heeft het in Utrecht niet over streefcijfers. Hier heeft hij het niet over de tachtig procent asielzoekers die hij bij de poort wil afwijzen. Hij belooft de zaal zelfs dat hij de zogenoemde 48-uursprocedure direct bij binnenkomst van de asielzoeker in Nederland zal verbeteren omdat ook hij vindt dat deze niet zorgvuldig genoeg is.
En dan is er nog die slepende kwestie van ongeveer 10000 uitgeprocedeerde asielzoekers die door de strengere regels van de nieuwe vreemdelingenwet op straat worden gezet. Door verschillende politieke partijen is gevraagd om een generaal pardon, maar in de Tweede Kamer is nog altijd geen meerderheid te vinden. Bijna alle aanwezigen kennen wel een gezin dat moet vertrekken. Zoals Georgine van Pommeren, Elizabeth Hekkema en Liesbeth van Dam uit Wijk bij Duurstede. Het is de belangrijkste reden waarom ze actie voeren. ,,Vrijdag nog is bij ons een gezin uit Noord-Irak na vijf jaar op straat gezet'', vertelt Van Dam. ,,Wij kunnen niets meer voor ze doen.'' De maatschappelijk begeleidsters helpen niet mee aan illegale opvang van op straat gezette asielzoekers zoals gemeenten en kerken wel doen. ,,Het is een verschrikkelijke dilemma, maar we kunnen niet aan illegale opvang beginnen'', zegt Hekkema. ,,Ik ben bang dat ze straks hiernaast op Hoog Catherijne terechtkomen, tussen de junks en criminelen.''
In de overvolle zaal gaat gejoel op als Nawijn zegt dat hij gebruik zal maken van zijn decretionaire bevoegdheid om afgewezen asielzoekers alsnog toe te laten als het om schrijnende gevallen gaat. ,,Hoeveel?'', roepen ze in de zaal. ,,Zeker drie.'' Eerder bleek na kamervragen dat Nawijn slechts drie keer zijn ministeriƫle bevoegdheid gebruikt had. De directeur van VluchtelingenWerk belooft Nawijn dat hij honderden, zo niet duizenden brieven van 'schrijnende gevallen' bij de post kan verwachten.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.