Partijdig

Met een lichte frons heb ik de brief van Frits van Exter gelezen (Trouw,

Ook ik ben van mening dat van uw krant niet verwacht mag worden dat zij een spreekbuis wil zijn van het CDA of van welke andere partij dan ook. Een krant bewijst de lezer de beste dienst door ongebonden te zijn. Daar ben ik het helemaal mee eens.

Maar uw journalisten zijn niet onpartijdig. Ik kan mij bij het lezen van Trouw niet aan de indruk onttrekken dat frequent geschreven wordt vanuit een politiek links georiënteerd referentiekader. Een uitzondering hierop is de heer Breedveld, die gedegen en naar mijn gevoel altijd neutraal doch kritisch de gebeurtenissen heeft beschreven.

Ik heb er niets op tegen dat iets vanuit een eigen referentiekader wordt beschreven. Een journalist is naar mijn gevoel nooit echt onpartijdig. Hij of zij zal altijd refereren aan het eigen beeld van de werkelijkheid en schrijven vanuit datgene wat hij of zij denkt dat waar of niet waar is. Ik heb er echter wel iets op tegen dat u in uw tekst met het begrip ongebondenheid enigszins de suggestie wekt dat uw dagblad en haar journalisten daarmee onpartijdig zouden zijn. Ik ben een van uw lezers en ik acht mij zeer wel in staat de ondertoon in een artikel te kunnen waarnemen. Het afgelopen jaar was die ondertoon voornamelijk negatief richting CDA en confessionelen in het algemeen.

In de tekst van Koen Koch (Podium, 11 januari) is er niet eens sprake van een ondertoon. Eerder is er sprake van een volledig onderuithalen van de persoon Balkenende. Dat mag Koch doen op grond van onze vrijheid van meningsuiting en mijn zegen heeft hij. Maar ga de lezers nu niet vertellen dat uw dagblad ongebonden is en daarmee misschien ook onpartijdig zou kunnen zijn.