Zakken vullen in de regen

BROEKHUIZEN - ,,We houden het hier zeker niet droog.'' Waar in Zuid-Limburg het hoge Maaswater vrij gelaten wordt getrotseerd, gaan bewoners van huizen binnen de rivierdijk in het stroomafwaarts gelegen Broekhuizen (Horst aan de Maas) met zorgen het weekeind in. ,,Het water stijgt sneller dan ik ooit heb gezien'', zegt Geert Joosten, zoon van Berdien, de propriétaire van hotel-restaurant 't Veerhuis.

In 1993 stond de horecagelegenheid, pal aan de rivier bij de toerit naar de pont, een halve meter onder water. Hoe hoog het peil toen was, valt buiten te zien op een gedenkplaatje aan de gevel. Ook in 1995 stond de boel blank. Vorig jaar kon de familie Joosten een drama op het nippertje met zandzakken voorkomen.

Na de aanleg van dijken in 1996 is Horst aan de Maas nu beter beveiligd tegen vloedgolven. Op zeventien panden na, die binnen de dijk liggen. Zoals 't Veerhuis en het even verderop gelegen restaurant Pannenkoekenbos. ,,Door de nieuwe dijk zitten we nu in een flessenhals. Ik vrees dat wij het daardoor nu extra te verduren krijgen.'' Op zondag wordt in Broekhuizen de hoogste waterstand verwacht.

,,Zie je dat witte streepje?'', vraagt veerman Gerard Brouwers. Hij wijst naar de peilstok in de rivier. ,,Daar moet het een meter onder blijven. Dan krijgen we geen problemen. De laagste deurdrempels in Broekhuizen hadden gistermiddag nog 70 centimeter speling. De pont is uit de vaart en ligt tegen het terras van 't Veerhuis afgemeerd. Veerman Brouwers roeit ernaartoe. ,,De motor moet zo nu en dan draaien voor de accu's. Er moet licht branden in verband met passerende schepen.'' Brouwers wordt niet gauw nerveus van wassend water, al moet hij toegeven dat de stroming dit keer wel hevig is. ,,Moet je die eendjes zien!'' De diertjes drijven in een oogwenk voorbij.

Wel zenuwachtig is Gerben Wertenbroek van Het Pannenkoekenbos. Kregen de Joostens al eerder natte voeten, voor hem wordt het de eerste keer. Om de tien minuten grijpt hij zijn mobieltje om de laatste waterstanden te vernemen. ,,Zestien-zestig bij Belfeld'', meldt hij even over halftwaalf. ,,Elke tien minuten komt er een centimeter bij!''

In de serre van 't Veerhuis lucht Wertenbroek zijn hart. ,,Ik had gisteren zandzakken willen vullen, maar het gemeentehuis is al vanaf kerst tot 6 januari niet te bereiken. Belachelijk! Ik heb nu de brandweer in Venlo gebeld. Die zou voor zand zorgen.''

Rond de middag komt de brandweercommandant vertellen dat het zand voor de zakken onderweg is. De gemeente blijkt bereikbaar, maar op een speciaal calamiteitennummer, dat bijna niemand in het dorp kent. Wertenbroek trekt zijn jas aan en vertrekt. Zakken vullen in de stromende regen. Ook Geert Joosten kleedt zich om. De kelder moet leeg. Het water reikt bijna tot aan de drempel.