Prestatiebonus

De hoofdcommissarissen willen afgerekend worden op hun prestaties (Trouw, 28 december). Merkwaardig. Zijn zij niet in de eerste plaats verantwoordelijk voor het feit dat het vertrouwen in de prestaties van de politie tot een absoluut dieptepunt gedaald is? Vanuit zo'n nulsituatie is het niet moeilijk verbeteren.

Wat me het meest tegenstaat is dat zij beloond willen worden voor iets wat de gewone politieman/vrouw moet gaan presteren en waarvan zij de gewone politieman/vrouw hebben afgehouden. Waarom hen extra belonen? Waarop is hun huidige beloning dan afgestemd? Of moet de conclusie zijn dat ze nu te hoog beloond worden gezien de huidige onderprestatie?

Middel en doel worden hier door elkaar gehaald. De beloning is een middel om tot het doel, een goed functionerende politie, te komen.

De hoofdcommissarissen draaien dit om. De beloning wordt doel en het functioneren (van de gewone politieman/vrouw) wordt middel om hun salaris op te krikken.

Op zijn minst is er iets loos met het besef van de hoofdcommissarissen over hun maatschappelijke positie en taak. De politie is geen bedrijf. Ze zouden eens de straat op moeten. Was de conclusie van de commissie-Alders niet dat een ramp als in Volendam niet gebeurd zou zijn als iedereen gedaan had wat hij/zij had moeten doen? De hoofdcommissarissen zouden dus eens moeten beginnen te doen wat van hen verwacht wordt. Geen gebeuzel over belonen naar prestatie, maar presteren naar datgene waarvoor ze nu betaald worden.

Dat de noodzaak tot meer presteren doorgedrongen is, is toe te juichen. Het werd tijd. Maar dan beginnen bij het begin: het huidige salaris waard te zijn. Geen nieuwjaarsspeeches dus, maar aan het werk.