In deze adembenemende televisiecampagne zijn ze zo vaak op het scherm dat Hans Hillen vorige week bij 'Nederland kiest' verzuchtte dat hij de kleuren op zijn toestel inregelt op Femke Halsema. We blikken op onze lijsttrekkers, hun woorden, hun waarden, hun dassen en truien, maar ze zullen toch niet weer het volk vergeten? Gelukkig. Jan Peter Balkenende belde zondagavond naar Frimley Green om Raymond van Barneveld te feliciteren met zijn wereldkampioenschap in het dartspel, die topsport van de gewone man. Volkszender SBS6 deed dagen achtereen live verslag van het toernooi van de te dikke mannen, die uitgerust met een razendsnelle rekentechniek over ongelooflijk subtiele werpmechanismen beschikken. De camera's leggen in vertraging haarfijn vast hoe de pijlen naar het bord dwarrelen en in de beoogde minuscule vakjes ploffen. Pure zen, gedemonstreerd in synthetisch glanzende overhemden. De als darters vermomde zenmeesters delen hun bierbuiken, slechte gebitten, dunner wordend haar, rijke caféverleden en eenvoudige komaf, precies volgens de Winkler Prins-definitie van zen: 'de aanhanger wiens geest verlicht en bevrijd is, zal zonder vrees of bijbedoelingen, spontaan en in volstrekte zielerust aan het gewone leven deelnemen'.
Het allermooiste had SBS voor het laatst bewaard: een montage van hoogte- en dieptepunten, waarbij zoals altijd de dieptepunten het indrukwekkendst waren. Onder die slowmotionbeelden van bouncers en missers, van troostvolle omhelzingen en van zwaar beringde vingers die liefkozend de veren van een pijltje strelen, had de regie hartverscheurende operamuziek van Puccini gezet (O mio babbino caro) en bij de uitroep O Dio! zien we Raymond in vertwijfeling naar boven kijken. Er viel een traan op mijn bloknoot -ik kon het ook niet helpen. We waren getuige van de Verlichting van Anton Dingeman, dat korte ogenblik van gelukzaligheid op aarde, die Sternstunde voordat het hemellichaam voorgoed zijn glans verliest: dat alles hadden ze bij SBS heel goed begrepen. En in een Haagse kroeg dansten de ADO-supporters en ze hoorden hoe hun held royaal een flink deel van zijn prijzengeld weggaf aan spierzieke kinderen. Bodhisattva Van Barneveld.
Nu we toch in een Haagse kroeg zijn: in café Dudok (in een heel andere, zeer materialistische buurt van Den Haag) schermden de lijsttrekkers weer met hun woorden in wat alweer het derde grote debat was. Het was eigenlijk een radiodebat waarbij de televisie mocht meekijken, dus de entourage was minder glamoureus als bij dat '2Vandaag'-debat in die blauw-paars uitgelichte aula van de Erasmus-universiteit. Die belichting en de dramatische mise-en-scène op het podium met twee combattanten die vanaf een stip elkaar moesten bestrijden, gaven dat debat een hoog showgehalte met Amerikaanse dimensies. David Garth zou er tevreden mee zijn geweest. De oude Garth was ooit campagneleider van Clinton en Giuiliani en hij is ook huisvriend van de familie Van de Linde. In 'Netwerk' zagen we ze samen lopen over de Albert Cuypmarkt, Haitske en de 73-jarige Garth. ,,Ik ben zo blij dat je er bent, Dave'', zei zij in het Engels en hij antwoordde: ,,Ik ben blij hier te zijn. Ik was al verliefd op dit land ver voor jij was geboren.'' Een vrouw spreekt Haitske aan en zegt op haar te zullen stemmen. Heel mooi, zegt Dave, dat is alvast één. ,,Yeah'', zegt Haitske terwijl het laatste zonlicht over de markt valt en ik alweer een traan voel opkomen, ,,one down and onehundredthousand to go''.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.