Opgetekend

Zes uur, spitsuur.

De intercity van Amsterdam naar Leiden komt aan op het perron, dat is volgepakt met vermoeide, hongerige forenzen. De deuren gaan open en de trein spuwt tientallen andere vermoeide forenzen uit. Zij dringen zich naar buiten. Enkele wachtenden op het perron kunnen niet langer wachten en dringen zich vast naar binnen.

Een jonge man, keurig gekleed, aktentas, type druk-bezet, staat zich op te winden. Danig geïrriteerd ziet hij aan hoe de instappers de uitstappers voor de voeten lopen. Dan barst hij uit, scheldend, stampvoetend.

,,Godverdómme! Het is wel zo beschaafd om even te wachten tot iedereen is uitgestapt, godsámme!'' Hij zwijgt hoofschuddend en blijft wachten, wachten, demonstratief. Als het perron al bijna leeg is stapt ook hij eindelijk in, eenzaam in zijn beschavingsoffensief.