Plaatje 149 (I)

Vorige week, woensdagochtend - de post bezorgt een pakje. Ik kan mijn ogen nauwelijks geloven nadat ik het pakje heb geopend. Het prachtige 'Miss Blanche Nationaal Sport-Album 1932' wordt mij cadeau gedaan door abonnee Simon Joop uit Zwaag. 'Voor Matty Verkamman, als dank en uit waardering voor zijn alleraardigste columns in Trouw', heeft de heer Joop op de binnenkant van de cover geschreven. U begrijpt, nu kan ik niet langer eenvoudig blijven. Mijn dag kan in ieder geval niet meer kapot. De directe aanleiding voor het geschenk is mijn benedenhoekje van vorige week in deze krant; de column waarin ik verslag deed van de Voetbalverzamelaarsbeurs te Bodegraven.

Wanneer ik al het lekkers in het album heb doorgenomen, bekruipt mij een hebberige gedachte: dit ga ik vaker doen, deze column moet af en toe maar eens een fuikje zijn voor allerlei moois dat abonnees nog op zolder hebben liggen. Stuurt al uw sportmemorabilia naar mij (bij voorkeur van voor de oorlog, maar de periode 1945-1965 heeft beslist ook mijn warme aandacht) en u kunt er verzekerd van zijn dat het sportieve erfgoed in mijn sportbibliotheek in goede handen is. Om u nog even een extra geloofsbriefje te presenteren: op 2 januari heeft de directeur van het Nationaal Sportmuseum Olympion gevraagd of ik eventueel bereid ben toe te treden tot het bestuur van zijn museum. Ik wil er maar mee benadrukken dat u de postzakken gerust langs kunt laten komen. Verkamman kan alles gebruiken, schroomt niet!

Vorig jaar, toen ik ook al eens over mijn sport-verzamelwoede schreef, kreeg ik van abonnee Ph. Zwaan uit Oosthuizen het uit 1924 daterende en subliem geconserveerde boekje Onze Voetballers van H.K. Teune - 'geïllustreerd met afbeeldingen van de beroemdste interland-spelers en elftallen'. Het is een kostelijk werkje, waarin de auteur nog niet de onbeschaamdheid heeft onze internationals van een voornaam te voorzien. Wel wordt zeer in het kort de doopceel gelicht van 82 internationals tussen 1905 en 1924. Altijd valt weer op hoe oud de jonge mensen er toen uitzagen. Willekeurig sla ik het boekje nog eens open. Bladzijde 85, daar kijkt mij het bezorgde hoofd van 'den Ajax-speler' J.L. van Dort aan. 'Geboren te Heemstede behoorde Van Dort al vroeg tot het voetballende jongelinschap van het dorp, tot hij op 13-jarigen leeftijd lid werd van de 'Heemsteedsche Voetbal Vereeniging. Van de 81 Ajax-doelpunten in het Seizoen 1918-'19 stonden er 41 op naam van Van Dort en het mocht dus geen wonder heetten dat de Nederlandsch Elftal Commissie hem aanzocht deel uit te maken van ons vertegenwoordigend elftal. In 1921 verhuisde Van Dort naar Arnhem, waar hij het genoegen smaakte Vitesse onder zijne leiding terug te brengen in de Eerste Klasse.'

Wie niet weet dat de afgebeelde Jan van Dort nog maar net zijn vijf interlands achter de rug heeft, vermoedt in hem een gevorderd kommies op het hoofdkantoor der belastingen, die ter gelegenheid van zijn pensioengerechtigde leeftijd voor den Photograaf poseert. In werkelijkheid is Jan op de foto geen 65, maar pas 29.

Terug naar het geschenk van abonnee Simon Joop. Het album bevat 200 ingekleurde portretten van onze sporthelden uit de jaren dertig. Zeventien takken van sport zijn vertegenwoordigd: Athletiek, Wielrennen, Motorrennen, Aviatiek, Paardensport, Boksen & Worstelen, Roeien, Zeilen & Zwemmen, Tennis, Hockey, Korfbal, Cricket, Schermen, Biljarten & Kegelen. Hoe oud deze mensen ook zijn, enkelen heb ik zowaar nog persoonlijk gekend. Over de vrouw op plaatje 149 zal ik u volgende week iets bijzonders vertellen.